Tu nieunikniona dygresja o charakterze instytucjonalno-pokoleniowym. „BruLion”, z którym wówczas współpracowałem, wyzłośliwiał się często na „Zeszyty Literackie” uważające Czapskiego za jednego ze swoich klasyków i mistrzów. Publikowaliśmy nawet fikcyjne spisy treści „Zeszytów Literackich”, gdzie nieustannie – tak samo zresztą jak w spisach treści prawdziwych