Po wojnie bez ogródek mówiła o powstaniu jak o tragicznej pomyłce. "Strasznie dużo odważnych ludzi, tylko że to był zupełny nonsens". Podkreślała heroizm i tragedię dziesiątek tysięcy cywilów, których decyzja o rozpoczęciu powstania kosztowała życie. "Mieli prawo nam poderżnąć gardła" – mówiła.

Były jedynymi kobietami, które niemal całą I wojnę światową spędziły na błotnistej linii frontu. Dwie brytyjskie sanitariuszki ratowały rannych, a jednocześnie robiły to, co lubiły – jeździły na motocyklach i same decydowały o swoim losie