Ja to się boję tych nowych dungeonsynthów – odkąd niektórzy zaczęli polegać na artystycznych kompetencjach maszyn, w każdym nowym katakumbowym dziele widzę wstępnie produkt algorytmów od A do Z. Album, który tutaj prezentuję, chociaż dość świeży, bo z 2024 r., wedle mego przekonania zrodził się jednakowoż w głowie piwniczaka, i to za sprawą jego bladych, a może też owłosionych, palców przybrał spójną i atrakcyjną całość. Stosownie do tytułu (𝔇𝔞𝔯𝔨 ℌ𝔞𝔩𝔩𝔰) nastrój dziełaPokaż całość