Onagadori, kurka ozdobna z Japonii wyróżniająca się wyjątkowo długim ogonem, który w najbardziej ekstremalnych przypadkach może osiągnąć nawet 12 metrów długości. W XIX wieku rasa trafiła do Europy.
Kolejne zwierzątko na karcianej liście to bighorn czyli owca kanadyjska, gatunek spotykany w Kanadzie, USA i Meksyku. Rogi owej owcy mogą ważyć nawet do czternastu kilogramów.
W sumie wczoraj wpadł ostatni ptaszek z bieżącej serii kart(zapomniałem napisać, że seria ta miała nazwę "Game birds series"). Teraz nastąpi znaczna zmiana, bo zamiast ptaków będą zwierzątka czworonożne. Tak jak serie kart z ptakami, tą też wydano w okolicach roku 1890. Jako pierwsze wlatuje zwierzątko z rodziny dydelfowatych. W komentarzu za to ląduje zdjęcie dydelfa wirginijskiego.
Hearst Castle to posiadłość należąca dawniej do Williama Randolpha Hearsta, amerykańskiego magnata prasowego. Budowa obiektu rozpoczęła się w roku 1919, nadzór nad projektem objęła Julia Morgan. Prace trwały do roku 1947,jednak przez kłopoty finansowe Hearsta posiadłości nigdy nie ukończono w stu procentach. Dzisiaj obiekt funkcjonuje jako muzeum. Położony w Kalifornii dom był miejscem odwiedzin wielu hollywoodzkich gwiazd: braci Marx, Charliego Chaplina czy Grety Garbo.
Ponownie kaczka, tym razem na karcie ukazana jest głowienka preriowa, ptaszek bardzo rozpowszechniony w Ameryce Północnej. Jego populacja liczy grubo ponad milion osobników.
Przepiórecznik(Ophrysia superciliosa) to ptak z rodziny bażantów zamieszkujący terytorium pólnocno-wschodnich Indii. Ostatni raz widziany w roku 1876, można więc uznać ów gatunek za wymarły. Widywany na wysokościach od 1650 do 2400 metrów na stromych zboczach Himalajów, gdzie żywił się m.in. nasionami traw. Sądzi się, że ptak ten nie był typem lotnika, wolał podróże po ziemi, a latanie wybierał tylko w ostateczności. Wciąż teoretycznie zaklasyfikowany jako gatunek krytycznie zagrożony, a to przez brak
Czerniczka, kaczucha z Ameryki Północnej. Często widywana w parach lub w małych stadkach, jej główne pożywienie to bezkręgowce i roślinki wodne. Podczas jesiennych migracji ptaki te potrafią tworzyć potężne stada, które zatrzymują się m.in. na terenach amerykańskiego stanu Minnesota, by tam żywić się m.in. dzikim ryżem.
Lorika żółtolica, papużka występująca w przeszłości na terytorium Nowej Kaledonii, obecnie gatunek raczej wymarły. Miał zasiedlać miejscowe lasy, brak twardych faktów na temat jego odżywiania się, ale prawdopodobnie jadł to samo, co jego krewniacy czyli pyłki i nektar kwiatów, a także owoce. Ostatnie doniesienia o żywych sztukach pochodzą z roku 1987. IUCN oznaczył gatunek jako krytycznie zagrożony, są jednak głosy sugerujące jego przenosiny do gatunków potencjalnie wymarłych.
Sminthopsis psammophila, mały torbacz żyjący na terenie Australii. Waży do 55 gram i urasta do 16 centymetrów długości. Pożywia się głównie mrówkami, pająkami, termitami itp. W sytuacji braku pożywienia zwierzątko potrafi na krótki okres wprowadzić się w stan letargu, który pozwala mu przetrwać gorszy okres. Prowadzi samotniczy tryb życia, nocą poluje, w dzień zaś ukrywa się w norze. Zamieszkuje obszary półpustynne w zachodniej i południowej części kontynentu. Obecnie na liście zwierząt zagrożonych
Valle de los caidos to mauzoleum stworzone na terenie hiszpańskiego Sierra de Guadarrama w celu upamiętnienia ofiar wojny domowej z lat 1936-39. Obiekt w roku 1940 rozkazał wybudować generał Franco, otwarto go zaś w roku 1959. Zaprojektował go Pedro Muguruza. Miejsce to od roku 1975 stało się również grobowcem dla samego Franco, jednak w 2019 postanowiono usunąć ciało dyktatora i przenieść je na cmentarz w Madrycie. Krzyż ulokowany na terenie mauzoleum mierzy
Dzisiaj sama karta ukazująca ptaka-widmo, jedyne, do czego prowadzi bowiem nazwa tego gatunku, to ta karciocha, dziwne. W jakimś stopniu przypomina brodźca alaskańskiego, ale wygląd(szczególnie kolor) z lekka mi nie pasuje do sztuki z obrazka.
Gateway Arch, obiekt w kształcie łuku zbudowany na terenie amerykańskiego miasta Saint Louis. Powstał jako pomnik dla pierwszych wyruszających z tutejszych terenów na zachód kontynentu osadników. Mierzy 192 metry będąc tym samym najwyższym tego typu obiektem na świecie. Projekt Eero Saarinena został ukończony w roku 1965 i kosztował 13 milionów dolarów.
Lake Point Tower, wyjątkowo miły dla oka wieżowiec zlokalizowany w Chicago. Ukończony w roku 1968, stworzony według projektu dwóch architektów, Johna Heinricha i George'a Schipporeita. 197 metrów wysokości, 70 pięter.
Ciekawostka z kategorii dzwony: na poniższym zdjęciu znajduje się dzwon mingwan, jeden z największych na świecie, wykonany w roku 1810 na terenie Mjanmy(dawnej Birmy). Waży 55555 vissów(czyli jakieś 90,5 tony).
Nowojorska Metropolitan Opera to budynek zaprojektowany przez Wallace'a Harrisona, wybudowany w roku 1966. Z liczbą 3850 miejsc jest to największa pod tym względem miejscówka na świecie. Ogólnie emejzing plejs, a teraz czas na parę zdjątek.
Alice Pollock trafiła do Księgi rekordów Guinnessa za bycie najstarszą autorką wydanego dzieła literackiego, konkretnie "Portrait of my victorian youth". Dzieło weszło do sprzedaży w roku 1971,kiedy kobieta osiągnęła wiek 102 lat. Na drugim biegunie znajduje się Janet Aitchison, najmłodsza autorka, której książeczka dla dzieci, "The pirates tale", została wydana, gdy ta miała sześć lat.
W końcu czas powrócić do ptaszków z Ameryki Północnej, tym razem karta ukazuje szlamnika dużego. Ptaszek ten używa swojego wyjątkowo długiego dzioba do poszukiwań prowadzonych w piasku i błocie w celu zdobycia pożywnych skorupiaków i bulw roślin. Gniazda preferuje zakładać na preriach, zimuje zaś na wybrzeżach.