#kalendariumnauki #fizyka
9 grudnia 1924 roku Ernst Ising obronił pracę doktorską o tytule Beitrag zur Theorie des Ferro- und Paramagnetismus. Model, noszący obecnie jego nazwisko, został wprawdzie stworzony przez Wilhelma Lenza cztery lata wcześniej (do opisu ferromagentyka), ale to Ising, jego doktorant, podał ścisłe rozwiązanie w przypadku jednowymiarowym. Model Isinga, w dużym skrócie, jest to model łańcucha (jeden wymiar) n spinów mogących przyjmować dwie wartości: +1 i
9 grudnia 1924 roku Ernst Ising obronił pracę doktorską o tytule Beitrag zur Theorie des Ferro- und Paramagnetismus. Model, noszący obecnie jego nazwisko, został wprawdzie stworzony przez Wilhelma Lenza cztery lata wcześniej (do opisu ferromagentyka), ale to Ising, jego doktorant, podał ścisłe rozwiązanie w przypadku jednowymiarowym. Model Isinga, w dużym skrócie, jest to model łańcucha (jeden wymiar) n spinów mogących przyjmować dwie wartości: +1 i

13 marca 1931 roku ukazał się pierwszy artykuł 19-letniego Subramanyana Chandrasekhara pt. The Highly Collapsed Configurations of a Stellar Mass. W tej i kolejnej pracy Hindusa narodziło się pojęcie tzw. granicy Chandrasekhara, czyli limitu masy, powyżej którego biały karzeł wybucha jako supernowa. Wartość liczbowa tej granicy to ok. 1,44 masy