Świetny monolog Andrzeja Poniedzielskiego jakże aktualny.

Ron Thal - Fantasie Impromptu in C sharp minor op. 66

Nasz statek był przywiązany stalową liną do drzewa. Ktoś wpadł na pomysł, by dostać się na brzeg właśnie po owej linie, wieszając się na niej na rękach i przesuwając w kierunku lądu. Z zazdrością patrzył na te próby grający poetę Lech Kowalewski, który miał powszechnie używany pseudonim „Missisipi”.

Żółty plastron i numer startowy 1 to z pewnością dla red. Jarońskiego i dla całej kibicowskiej braci nie lada osiągnięcie. To trzeba zobaczyć.

Jestem przekonany że w tym przypadku nie działała jedynie wyobraźnia. Ktoś musiałbyć po prostu mocno upalony.

właściwy człowiek na właściwym miejscu

Śmiała hipoteza.

format serwer :)