LiCO, but not LiOr, elicited polydipsia in both sexes, elevated serum creatinine expression in males, and increased serum TSH levels in females. [...] LiOr demonstrates superior efficacy, potency, and tolerability.

Myszy otrzymujące węglan litu (nawet w niższych dawkach terapeutycznych) miały podwyższone TSH (oznaka stresu tarczycy). Myszy otrzymujące orotan

Schrauzer estimated that the minimum daily requirement for lithium at 1 mg per day (1,000 mcg), though I believe this is a very conservative estimate and doesn’t reflect individual differences that could necessitate larger intakes for optimal health. In 1985, the EPA estimated that dietary intake of lithium in the U.S. varied from 0.6 to 3.1 mg per day.2 People who live in the Andes of Northern Argentina have been estimated

Starting with a dose at Schrauzer’s provisional RDA of 1 mg for lithium with nutritional doses up to 20 mg (representing a 20-fold difference in the 'low dose supplemental range' employed by functional medicine practitioners for many years now) is very safe with a very low incidence of side effects.

Jonathan V. Wright,

In the clinical use of lithium... one message is clear: 'go as low as you can' without clinical ill effects and make use of the several guidelines to manage adverse effects.

It has been observed that populations who consume higher amounts of lithium in their water show reduced all-cause mortality. ...low lithium intakes from water supplies were associated with increased rates of suicides, homicides and the arrest rates for drug use and other crimes.

In a summary of that literature [...], nine of eleven epidemiological studies, usually of drinking water sources, found an association between high amounts of lithium

Kiedy zaczynają się objawy - Objawy odstawienia zwykle pojawiają się wkrótce po zmniejszeniu dawki leku lub zaprzestaniu jego przyjmowania. W przypadku niektórych leków antydepresyjnych może to zająć jeden lub dwa dni – lub nawet w przypadku pominięcia pojedynczej dawki. Zwykle zaczynają się po kilku dniach, a potem stają się coraz gorsze.

Decyzja o unikaniu lub bardzo ostrożnym stosowaniu leków w zaburzeniu schizotypowym wynika z głębokiej analizy bilansu zysków i strat. W psychiatrii istnieje przekonanie, że nieuzasadniona farmakoterapia w tym konkretnym przypadku może przynieść pacjentowi więcej szkody niż pożytku.