#anonimowemirkowyznania
W odniesieniu do pojawiających się co jakiś czas wpisów mirków na temat niechęci posiadania dzieci chciałbym przedstawić swój punkt widzenia. Oczywiście nie chcę udowadniać, że powinni zmieniać zdanie. Rozumiem. Ja po prostu jestem inny ale to nie powinien być powód do sporów. Jeżeli ktoś nie lubi dzieci to nie powinien się zmuszać do ich posiadania, tak myślę. Ale do sedna:
Jestem/byłem takim typowym piwniczakiem któremu nie wiem jakim cudem udało się wyjść z piwnicy. Taka prawda. Moje marzenia oscylowały wokół założenia rodziny, posiadania kochającej żony i kilku dzieci. SŁABE. Od zawsze lubiłem dzieci. Kuźwa, gdy wchodziłem JA do zabawy jakiejś gromadki bachorów to była PRAWDZIWA zabawa. Umiem zająć maluchy jak nikt inny i dobrze mi z tym. No i trafiło się, że na końcówce studiów trafiłem na kobietę mojego życia (po przejściach z jednym borderline z którą nawet nie mogłem porozmawiać o rozstaniu bo ciągle wchodziła mi w słowo a ja niewygadany nie mogłem ją nawet rzucić normalnie ale o tym później).
Co to jest za kobieta (moja żona) to sobie nie wyobrażacie. Skromna, chce mieć dzieci, gotuje, piecze ciastka, generalnie nie znam wspanialszej i mądrzejszej kobiety. Pierścionek kupiłem szybko. Jeszcze szybciej ustaliliśmy ślub.
I
W odniesieniu do pojawiających się co jakiś czas wpisów mirków na temat niechęci posiadania dzieci chciałbym przedstawić swój punkt widzenia. Oczywiście nie chcę udowadniać, że powinni zmieniać zdanie. Rozumiem. Ja po prostu jestem inny ale to nie powinien być powód do sporów. Jeżeli ktoś nie lubi dzieci to nie powinien się zmuszać do ich posiadania, tak myślę. Ale do sedna:
Jestem/byłem takim typowym piwniczakiem któremu nie wiem jakim cudem udało się wyjść z piwnicy. Taka prawda. Moje marzenia oscylowały wokół założenia rodziny, posiadania kochającej żony i kilku dzieci. SŁABE. Od zawsze lubiłem dzieci. Kuźwa, gdy wchodziłem JA do zabawy jakiejś gromadki bachorów to była PRAWDZIWA zabawa. Umiem zająć maluchy jak nikt inny i dobrze mi z tym. No i trafiło się, że na końcówce studiów trafiłem na kobietę mojego życia (po przejściach z jednym borderline z którą nawet nie mogłem porozmawiać o rozstaniu bo ciągle wchodziła mi w słowo a ja niewygadany nie mogłem ją nawet rzucić normalnie ale o tym później).
Co to jest za kobieta (moja żona) to sobie nie wyobrażacie. Skromna, chce mieć dzieci, gotuje, piecze ciastka, generalnie nie znam wspanialszej i mądrzejszej kobiety. Pierścionek kupiłem szybko. Jeszcze szybciej ustaliliśmy ślub.
I
postuj więcej