@paziu: Przyczyny były takie same jak umiejscowienie na liście np. osobowości antyspołecznej, czy pedofilii : przekonanie grupy wpływowych psychiatrów o tym, że homoseksualizm nie jest zgodny z normami zachowań które powinny obowiązywać w społeczeństwie.
Ani na jedno, ani na drugie nie ma jasnych dowodów biologicznych. Zatem są to problemy natury moralnej (norm społecznych). A kiedy tylko dowody biologiczne się pojawiają, medycyna błyskawicznie przenosi ten problem (o ile to jest problem)
Standardowa reakcja. Próbujesz zburzyć jego strefę komfortu więc będzie cie obrażał. Imho, masz rację, ale chociaż nie można ich zdefiniować jako choroby, to zaburzenia umysłowe niezaprzeczalnie istnieją. Jednak według mnie przypięcie sobie łatki chorego i szprycowanie się lekami to właśnie budowanie strefy komfortu, w której osoba z zaburzeniami każdą swoją porażkę i problem może zwalić właśnie na chorobę. O wiele skuteczniejszą formą leczenia są terapie. Dzięki dobremu terapeucie można
świat w rękach bigfarmy. Ty masz artykuł na Wikipedii - ja mam doświadczenia żywych ludzi. Bardziej wierzę organoleptycznym dowodom na to, że psychiatria działa, niż Tobie.
@avvar: To rozsądne że ufasz bardziej swoim doświadczeniom niż anonimowym wpisom w internecie. Nie jestem zwolennikiem wielkiej teorii spiskowej, że jakieś korpo siedzi i pociąga za sznurki. Bardziej chodzi o przeplatającą się grę interesów - tu mały lobbing, tam małe głosowanko, tam poluzowanie norm
sz. P. Szasz wychodzi z błędnego założenia na samym początku - że pojęcie choroby psychicznej jest równoważne pojęciu choroby somatycznej. A nie jest.
@avvar: Z tego jak ja rozumiem to założenie Szasza polega na tym, że choroba jako taka dotyczy organów. Pojęcie to funkcjonowało przez setki lat, aż do momentu kiedy do słownika nie dopisano że choroba może dotyczyć zarówno narządów jak i umysłu.
Tak samo jest z paleniem. Allan Carr i jego metoda easyway jest aktualnie najskuteczniejszą metodą (odwołującą się właśnie to świadomości palącego, zamiast szprycowania się tabletkami), ale nie jest powszechnie znana ani promowana, a koncerny farmaceutyczne dalej uparcie proponiują tabletki i plastry.
LOL Sam rzuciłem palenie tą metodą już cztery lata temu. To niesamowite jak ta książka i w sumie zmiana jednego przekonania pomogła mi rzucić ten "nałóg".
nie wiem czy miałeś kiedykolwiek z psychiatrią do czynienia, bo ja dużo. I to, co robili lekarze naprawdę działało. Dla schizofreników leki działają, leki i terapia dla depresantów działają.
@avvar: Nie przeczę, że leki działają. Uważam, że nie są optymalnym rozwiązaniem problemów z którymi się spotykamy w życiu. Działają tymczasowo tylko tak długo jak długo się je zażywa. Jedynym sposobem na to, żeby sobie pomóc jest zmiana filozofii życiowej.
@avvar: Nie ma sensu bić się na dowody anegdotyczne, ja mogę z kolei z własnej praktyki wymienić przykłady ludzi którzy lekami zostali skrzywdzeni a przez psychiatrów oszukani i poddani terapiom nieskutecznym. Nie wiadomo czy facet który się zamknął w pokoju nie poradziłby sobie pijąc przez tydzień wódkę z kumplem i rozmawiając o życiu. Bo bardzo możliwe że też by to pomogło, ale to jeszcze nie powód żeby polecać ludziom wódkę
Są badania, które jednoznacznie wskazują, że choroby psychiczne mają silne podłoże w ciele - począwszy od genów po konkretne wyniki badań mózgu osób chorych. Wiemy jakie zaburzenia jakich neuroprzekaźników powodują np urojenia.
@avvar: Jeśli tak by było, jest to choroba mózgu. Teorie "neuroprzekaźników" są bardzo mocno kwestionowane i sterowanie ich poziomem w mózgu jest zabawą na chybił trafił bez wiedzy jak działa mózg. Bo jeszcze jej nie mamy.
@avvar: Ogólnie rzecz biorąc, "choroby umysłowe" to dwa rodzaje rzeczywistych styuacji : 1. Choroby narządu, w tym przypadku mózgu 2. Problemy behawioralne które stoją w sprzeczności z normami społecznymi
Różnica między nimi jest taka, że dla drugiej grupy nie istnieją obiektywne testy medyczne którymi mogą zostać zdiagnozowane. Wszystko opiera się głosowaniu grupy jakichś ludzi którzy narzucają swoje normy na to jak powinna wyglądać rzeczywistość.
oczywiście że objadanie się to kwestia norm obowiązująych w społeczeństwie! zobacz cały lewicowy prąd kulturowy "fat shaming", "big is beatiful" itp, promujący subiektywne podejście do tuszy i usunięcie wskaźników bmi
zobacz na kultury nie wyznające zachodnich kanonów zdrowotnych - mieszkańcy wysp pacyfiku gdzie bycie tłustym jest po prostu normą.
@oniee: Argument ad hominem. Widzę że zacząłeś już próbować kompromitować rozmówcę nawet nie podałeś ani jednego argumentu na temat przedmiotu dyskusji.
Tak jak wspominałem - ludzie często usprawiedliwiają swoje nieetyczne i niemoralne zachowanie (twoje powyżej) różnymi przypadłościami "umysłu". Których oczywiście nie da się udowodnić jakimikolwiek fizycznymi dowodami.
#psychiatria #psychologia
@Papercat: Jeśli nie widać zmian na poziomie komórek, tkanek i organów, które dają symptomy, nie można tego czegoś
Ani na jedno, ani na drugie nie ma jasnych dowodów biologicznych. Zatem są to problemy natury moralnej (norm społecznych). A kiedy tylko dowody biologiczne się pojawiają, medycyna błyskawicznie przenosi ten problem (o ile to jest problem)
Odpisuję tutaj, bo tam mnie zablokował @oniee, zabrakło mu argumentów.
@avvar: Niestety nie mogę sobie przypisać tego odkrycia, tylko profesor Szasz (https://pl.wikipedia.org/wiki/Thomas_Szasz) oraz wielu innych naukowców
@avvar: To rozsądne że ufasz bardziej swoim doświadczeniom niż anonimowym wpisom w internecie. Nie jestem zwolennikiem wielkiej teorii spiskowej, że jakieś korpo siedzi i pociąga za sznurki. Bardziej chodzi o przeplatającą się grę interesów - tu mały lobbing, tam małe głosowanko, tam poluzowanie norm
@avvar: Z tego jak ja rozumiem to założenie Szasza polega na tym, że choroba jako taka dotyczy organów. Pojęcie to funkcjonowało przez setki lat, aż do momentu kiedy do słownika nie dopisano że choroba może dotyczyć zarówno narządów jak i umysłu.
Ale na jakiej podstawie to zrobiono?
@meshack:
LOL Sam rzuciłem palenie tą metodą już cztery lata temu. To niesamowite jak ta książka i w sumie zmiana jednego przekonania pomogła mi rzucić ten "nałóg".
@avvar: Nie przeczę, że leki działają. Uważam, że nie są optymalnym rozwiązaniem problemów z którymi się spotykamy w życiu. Działają tymczasowo tylko tak długo jak długo się je zażywa. Jedynym sposobem na to, żeby sobie pomóc jest zmiana filozofii życiowej.
@avvar: Jeśli tak by było, jest to choroba mózgu. Teorie "neuroprzekaźników" są bardzo mocno kwestionowane i sterowanie ich poziomem w mózgu jest zabawą na chybił trafił bez wiedzy jak działa mózg. Bo jeszcze jej nie mamy.
Pojęcia ewoluują,
1. Choroby narządu, w tym przypadku mózgu
2. Problemy behawioralne które stoją w sprzeczności z normami społecznymi
Różnica między nimi jest taka, że dla drugiej grupy nie istnieją obiektywne testy medyczne którymi mogą zostać zdiagnozowane. Wszystko opiera się głosowaniu grupy jakichś ludzi którzy narzucają swoje normy na to jak powinna wyglądać rzeczywistość.
Ponieważ to ciekawy temat, znalazłem kilka definicji używanych obecnie w psychiatiri:
np z National Mental Health Strategy (NMHS)
binge-eating disorder
disruptive behaviour disorder
rumination disorder
phase of
oczywiście że objadanie się to kwestia norm obowiązująych w społeczeństwie!
zobacz cały lewicowy prąd kulturowy "fat shaming", "big is beatiful" itp, promujący subiektywne podejście do tuszy i usunięcie wskaźników bmi
zobacz na kultury nie wyznające zachodnich kanonów zdrowotnych - mieszkańcy wysp pacyfiku gdzie bycie tłustym jest po prostu normą.