Tego rodzaju działanie może zostać uznane za wykroczenie. Wykroczenie popełnia bowiem ten, kto nie będąc osobą najbliższą dla skazanego lub ukaranego uiszcza za niego grzywnę lub ofiarowuje mu albo osobie dla niego najbliższej pieniądze na ten cel. Stanowi o tym art. 57 § 1 Kodeksu wykroczeń (Dz. U. z 2013 r. poz. 482 ze zm.). Istotą grzywny wymierzanej za wykroczenie lub przestępstwo jest poniesienie przez skazanego (ukaranego) kary.