Mireczki, Mirabelki przeczytajcie i pomóżcie! Otóż mam potomka 5 lat. Od małego miał problemy, ale to co nastąpiło później przerosło moje najśmielsze oczekiwania. Gdy miał około 4 lata uwielbiał patrzeć jak gram sobie w World of Tanks. Zawsze mówił, tata ja też kiedyś będę czołgiem! Bum bum! Wiecie, mały dzieciak, takie dzieci mają wyobraźnię. Problem zaczął się gdy młody miał 5 lat i zaczął chodzić do przedszkola. Pierwszy przypał był jak zostaliśmy z żoną wezwani przez wybryki małego. Okazało się, że młody w ogóle nie reaguje na swoje imię i cały czas udaje czołg. Jak Pani nazywa go po imieniu to młody urażony zaczyna "strzelać" do Pani z kredek i mazakow krzycząc przy tym "bum bum". Wychowawczyni poleciła nam pójść do z tym do lekarza. No i tak też zrobiliśmy. Tutaj zaczyna się historia. Lekarz po prostu nie mógł wytrzymać ze śmiechu. Tzn nie śmiał się otwarcie, ale widać to było po nim, że dusil to w sobie. Tłumaczył, że to dziecko i po prostu mu przejdzie. Wytłumaczylem mu dlaczego tu jesteśmy i co powiedziała nam opiekunka z przedszkola. No i lekarz powiedział, że zna takiego "dokturka psychologa" i może u niego powinniśmy spróbować chociaż wg niego powinniśmy sprawę olać. Poszliśmy więc do tego gościa. Na wejściu przywitała nas recepcjonistka. Podalismy nazwisko na które od razu zareagowała. - tak dzwonił do nas dr Anon i wyjaśnił sprawę, proszę poczekać, doktor wezwie. No i czekamy tak z minute i słyszymy swoje nazwisko i zaproszenie do środka. Wchodzimy, a tam pełno tęczowych flag, doktor(o ile można go było tak nazwać) siedział w samych lateksowych stringach i czarnym gumowym kitlu. Na ścianie wisiały obrazy Najświętszej Panny z tęczową aureolą oraz zdjęcie z autografem samego doktora Mengele. Z miejsca facet wypala: - ja wiem po co Państwo przyszli, Wasz syn utożsamia się z opancerzonym wozem bojowym tzn czołgiem, tak?
Miałem na maturze ustnej temat o tym jakie są konsekwencje zranionych uczuć. Przytoczyłem spaloną królewska przystań przez Denerys i egzaminatorka mnie #!$%@?ła za spojler XD #got #matura #heheszki
@NIEKONWENCJONALNA: Jak pierwszy raz zobaczyłem Twój avatar to się przestraszyłem - gdyby nie inne oprawki to bym pomyślał, ze to moja była. Nawet ten kolczyk taki sam (pewnie też taki "nakładany"). Tera będzie mi smutno, dzięki. ( ͡°ʖ̯͡°)
Tutaj zaczyna się historia. Lekarz po prostu nie mógł wytrzymać ze śmiechu. Tzn nie śmiał się otwarcie, ale widać to było po nim, że dusil to w sobie. Tłumaczył, że to dziecko i po prostu mu przejdzie. Wytłumaczylem mu dlaczego tu jesteśmy i co powiedziała nam opiekunka z przedszkola. No i lekarz powiedział, że zna takiego "dokturka psychologa" i może u niego powinniśmy spróbować chociaż wg niego powinniśmy sprawę olać.
Poszliśmy więc do tego gościa. Na wejściu przywitała nas recepcjonistka. Podalismy nazwisko na które od razu zareagowała.
- tak dzwonił do nas dr Anon i wyjaśnił sprawę, proszę poczekać, doktor wezwie.
No i czekamy tak z minute i słyszymy swoje nazwisko i zaproszenie do środka. Wchodzimy, a tam pełno tęczowych flag, doktor(o ile można go było tak nazwać) siedział w samych lateksowych stringach i czarnym gumowym kitlu. Na ścianie wisiały obrazy Najświętszej Panny z tęczową aureolą oraz zdjęcie z autografem samego doktora Mengele. Z miejsca facet wypala:
- ja wiem po co Państwo przyszli, Wasz syn utożsamia się z opancerzonym wozem bojowym tzn czołgiem, tak?
źródło: comment_WDyaBo41x4uu4rTw8D4uXe9xMTBHmoTk.jpg
Pobierz