#anonimowemirkowyznania
Mam często wrażenie że to tylko ja jestem takim nieudacznikiem podczas gdy wszyscy wokół sobie jakoś ułożyli życie i sobie radzą.

Od młodości chciałem osiagnąć coś więcej, miałem do tego predyspozycje, chęci i świetny pomysł ale im bardziej się starałem tym mi gorzej szło - jak na złość. Seria złych decyzji, doprawione niefartem i ostatecznie siedzę zakopany w gigantycznych problemach niemal bez wyjścia. Czas leci jak szalony, całą młodość spędziłem na budowaniu biznesu, potem wykopywałem się z problemów i tkwię w tym do dziś. Za chwilę 40-stka a ja mozna powiedzieć "nigdzie nie byłem, nigdy nie żyłem" bo najpierw nie było kiedy, a potem za co. Nawet jeśli jakimś cudem załatwię problemy to po tym co przeszedłem chyba nie będę już w stanie się szczerze cieszyć i odczuwać radości. Ciało i zdrowie już nie to, energii mniej, człowiek taki styrany życiem, przeczołgany.

Mam takie poczucie pustki, zawodu, rozczarowania, czuję że przegrałem życie. Poświęciłem młodość na to by w tym wieku żyć spokojnie i zbierać owoce swojej pracy a jedyne co mam to porażkę. Nie mam siły psychicznej i fizycznej aby w wieku średnim dalej robić to co w młodości z zapałem, werwą. Ten czas juz minął a mi się nie udało go wykorzystać. Coraz ciężej jest mi wierzyć że jeszcze spotka mnie coś dobrego mimo że ciągle próbuję i się nie poddaję bo nie mam wyboru.Pokaż całość

Jak pozbyc sie #fobiaspoleczna jesli psycholog nic nie pomaga, a nie moge caly czas chodzic zamulony na benzo?
#przegryw #depresja