Heinkel He 178 był eksperymentalnym samolotem zbudowanym przez Ernsta Heinkel'a. Był to pierwszy na świecie samolot napędzany silnikiem odrzutowym. Pierwszy lot z napędem odrzutowym został przeprowadzony przez pilota testowego Ericha Warsitza w Rostock-Marienehe 27 sierpnia 1939 r., na kilka dni przed rozpoczęciem II wojny światowej. Lot trwał około ośmiu minut.
Rozwój He 178 był finansowanym wyłącznie ze środków prywatnych wewnętrznym projektem Heinkel Flugzeugwerke w Rostock-Marienehe, napędzanym osobiście przez pasję Ernsta Heinkla do opracowywania nowych technologii dla szybkich silników lotniczych.
Już w 1936 roku oddał on zasoby swojej firmy do dyspozycji fizyka Hansa Joachima Pabsta von Ohaina, po tym jak ten ostatni zdołał przekonać go do koncepcji swojego turbinowego silnika odrzutowego. Początkowo rozwój silnika Ohaina był naznaczony wieloma niepowodzeniami, co również stanowiło duże obciążenie finansowe dla fabryk lotniczych. Po długiej fazie testów Ohain w końcu stworzył bezpieczną i niezawodną jednostkę w postaci silnika HeS 3, który został zainstalowany w specjalnie opracowanym He 178.
He 178 został zaprojektowany jako samolot jednosilnikowy. Samolot miał skrzydło ramieniowe z konwencjonalnym chowanym podwoziem. Czyni to He 178 jednym z niewielu samolotów odrzutowych z kółkiem ogonowym. Kadłub miał konstrukcję skorupową wykonaną z blachy duraluminiowej. Skrzydła wykonano z drewna. Powłoka azbestowa miała chronić uszkodzone części drewniane przed ciepłem silnika. Powietrze do silnika było zasysane przez duży otwór w nosie kadłuba, doprowadzane kanałem pod kokpitem pilota do silnika zainstalowanego w środkowej części kadłuba i wyrzucane przez stożkową rurę oporową na ogonie.
