Mój pradziadek był w dachau do wyzwolenia. Zabrano go ze wsi na początku 1940 i po ponad 5 latach, na piechotę wrócił stamtąd do domu. Jego córka pamieta (miała 5 lat) jak Niemcy go zabierali a ona obejmując go na pożegnanie wrzuciła za kołnierz kilka złotych monet. Żył do 1986 roku.
Jak oglądam takie obrazki to mam skurcze żołądka. Przecież każdy z tych trupów był kiedyś normalnym człowiekiem, który miał dzieciństwo, bawił się, był szczęśliwy. Potem okres dorastania, pierwsze miłości. A tu nagle leży, jak jakieś próchno i koparka zgarnia go do dołu, wspólnego grobu z tysiącem takich jak on.
Trzeba takie rzeczy przypominać bo czasami wydaje się że ludzie zapomnieli juz co to jest wojna i jakie zbrodnie może wyrządzić człowiek drugiemu człowiekowi.
Komentarze (97)
najlepsze
Jego córka pamieta (miała 5 lat) jak Niemcy go zabierali a ona obejmując go na pożegnanie wrzuciła za kołnierz kilka złotych monet. Żył do 1986 roku.
My to wszystko wiemy. Nie wie reszta świata.
Komentarz usunięty przez moderatora