Skąd się bierze kwantowe prawdopodobieństwo? | Quanta Magazine
![Skąd się bierze kwantowe prawdopodobieństwo? | Quanta Magazine](https://wykop.pl/cdn/c3397993/link_A3LPbMdnuYPv3P70Te7z3o7FrwcfT3QN,w300h194.jpg)
"Istnieje wiele różnych sposobów myślenia o prawdopodobieństwie. Mechanika kwantowa ucieleśnia je wszystkie." Rozważania autorstwa fizyka Sean'a Caroll'a na temat prawdopodobieństwa, mechaniki kwantowej i jej "interpretacji".
![Fake_R](https://wykop.pl/cdn/c3397992/Fake_R_eh6WdaqV7K,q52.jpg)
- #
- #
- #
- #
- #
- #
- 14
- Odpowiedz
Komentarze (14)
najlepsze
Demon Laplace’a nigdy nie powinien być uważany za prawdziwy eksperyment myślowy; wyimaginowana inteligencja musiałaby być w zasadzie tak ogromna jak sam wszechświat. Pomimo, że w praktyce chaos dynamiczny wzmocniony drobnymi niedoskonałościami w wiedzy na temat warunków początkowych układu może doprowadzić do całkowitej niepewności. Jednakże w podstawach, mechanika Newtonowska jest deterministyczna.
Wiek później, mechanika kwantowa zmieniła wszystko. Zwykłe teorie fizyczne mówią czym jest układ i jak ewoluuje on w czasie. Mechanika kwantowa również się tym zajmuje, jednak pod zupełnie nowymi regułami, rządzącymi tym co się stanie kiedy układ jest obserwowany lub poddawany pomiarom. Przede wszystkim, wyników pomiarów nie da się przewidzieć z całkowitą pewnością, nawet na poziomie podstawowym. Jedyne co możemy zrobić to oszacować prawdopodobieństwo otrzymania każdego możliwego wyniku, zgodnie z tym co nazywamy regułą Borna: funkcja falowa przypisuje „amplitudę” do każdego wyniku pomiaru, a prawdopodobieństwo uzyskania konkretnego wyniku jest równe kwadratowi tej amplitudy [funkcji falowej]. Ta własność skłoniła Alberta Einsteina do przemyśleń na temat Boga grającego w kości z wszechświatem.
Badacze
Co ciekawe, różne podejścia do mechaniki kwantowej odwołują się w ogólny sposób do różnych znaczeń prawdopodobieństwa. Rozważania na temat mechaniki kwantowej mogą rozjaśniać pojęcie prawdopodobieństwo i na odwrót. Ujmując to jednak bardziej pesymistycznie: mechanika kwantowa, rozumiana w obecny sposób, tak naprawdę nie może nam pomóc wybrać pomiędzy konkurencyjnymi koncepcjami prawdopodobieństwa, ponieważ każda z koncepcji mieści się w takich lub innych formułach kwantowych.
Rozważmy trzy główne stanowiska odnośnie teorii kwantowej. Istnieje teoria „spontanicznego kolapsu”, taka jak model GRW zaproponowany w 1985 r. przez Giancarlo Ghirardiego, Alberto Riminiego and Tullio Webera. Istnieje podejście nazywane „falą pilotującą” lub „zmiennymi ukrytymi”, przede wszystkim w wersji teorii de Broglie’a-Bohma, wymyślonej przez Davida Bohma w 1952 r., a bazującej na wcześniejszym pomyśle Louis de Broglie’a. Sformułowano również „wieloświat” zaproponowany przez Hugh Everett’a w 1957
Teoria fali pilotującej przedstawia się zupełnie inaczej. Tutaj nic nie dzieje się przypadkowo; stan kwantowy ewoluuje deterministycznie jak w przypadku klasycznych stanów za czasów Newtona. Nowy element stanowi pojęcie zmiennych ukrytych, czyli rzeczywistych pozycji cząstek uzupełniających tradycyjną funkcję falową. Cząstki są tym, co faktycznie obserwujemy, podczas gdy funkcja falowa pełni jedynie funkcję pilotującą nimi.
W pewnym sensie teoria fali pilotującej sprowadza nas z powrotem do świata mechaniki klasycznej, ale z pewnym istotnym zastrzeżeniem: kiedy nie dokonujemy obserwacji, nie znamy i nie możemy znać rzeczywistych wartości zmiennych ukrytych. Możemy tak przygotować funkcję falową, że dokładnie znamy jej opis, ale o zmiennych ukrytych dowiadujemy się tylko w trakcie obserwacji. Jedyne co można zrobić, to przyznać się do własnej niewiedzy i wprowadzić rozkład prawdopodobieństwa nad możliwymi
źródło: comment_HTzcuUI6fs587lQGWNDNC65pjj7xuZbN.jpg
Pobierz