Następne ludobójstwo
Tłumaczenie tekstu z New York Times autorstwa Tmothy Snydera, profesora historii z uniwersytetu Yale:
//www.nytimes.com/2015/09/13/opinion/sunday/the-next-genocide.html?_r=1
Zanim oddał strzał, dowódca Einsatzgruppe podniósł żydowskie dziecko i powiedział “musisz umrzeć, żebyśmy my mogli żyć.” Podczas dalszej likwidacji Niemcy już zracjonalizowali przyczyny zabijania dzieci w podobny sposób: albo oni albo my.
Dzisiaj patrzymy na nazistowskie “Ostateczne Rozwiązanie” jak na ciemny zakamarek nowożytnej technologii. Podczas gdy w rzeczywistości to bīło nic innego jak mordowanie ludzi w wojnie o zasoby. Wojna, która rzuciła Żydów pod kontrolę Niemiec była toczona dlatego, że Hitler wierzył, że Niemcy potrzebują więcej ziemi jedzenia żeby przeżyć i utrzymać podobny standard życia. I, że Żydzi i ich idee stanowiły zagrożenie dla jego brutalnej polityki ekspansjonistycznej.
Holokaust może się nam wydawać odległym horrorem, z którego wyciągnęliśmy wnioski. Niestety zawiłości obecnych czasów mogą po raz kolejny wywołać upiory kozłów ofiarnych i wyimaginowanych wrogów, podczas gdy współczesne zagrożenia środowiskowe mogą zwiększyć atrakcyjność idei podobnych do koncepcji Hitlera. Szczególnie w krajach zdesperowanych w wykarmieniu swoich rosnących populacji przy jednoczesnym podnoszeniu standardów życia.
//static01.nyt.com/images/2015/09/13/opinion/sunday/13snyder1/13snyder1-articleLarge.jpg
W Bangladeszu miliony ludzi zostało przegonionych przez powodzie i podnoszący się poziom morza. Źródło: Kadir van Lohuizen/NOOR, dla The New York Times
Niemieckie dążenie do dominacji opierało się w dużej mierze na negowaniu nauki. Hitler wysnuł koncepcję Lebensraumu - alternatywną wobec nauki. Niemcy potrzebowały zbudować wschodnioeuropejskie imperium, bo tylko podboje, nie rozwój rolnictwa i postęp technologiczny, umożliwiały wykarmienie ludności. W jego
Zweites Buch, napisanej w 1928 ale wydanej dopiero po jego śmierci, napisał, że głód przerasta usprawnienia plonów i “naukowe metody zarządzania ziemią” zawiodły. Żadne wyobrażalne usprawnienie nie umożliwi Niemcom wykarmienie narodu “z ich własnej ziemi i terytorium”. Hitler - bardzo konkretnie i równie błędnie negował irygację, odmiany hybrydowe i nawozy jako rozwiązanie problemów z żywieniem.
Pościg za pokojem i dostatkiem poprzez naukę, jak twierdził w “Mein Kampf” to żydowski spisek mający odwieść Niemców od tego, że wojna jest koniecznością. “To zawsze Żyd jest tym, który próbuje zasiać takie wątpliwości i zabójczy sposób myślenia”.
Dziwaczny, zdawałoby się, koncept Lebensramu nie jest aż tak odległy od tego co dzieje się dzisiaj jakby się to mogło wydawać. Niemcy, obłożone embargo podczas I WŚ, stały się zależne od importu produktów rolniczych i bezpieczeństwo żywieniowe nie było tam zapewnione. Hitler grał na strachu przed głodem i zapewnił wizję podboju jako zapewnienia bezpieczeństwa. Lebensraum łączył wojnę, eksterminację i poprawę warunków bytowych. Twórca propagandy nazistowskiej, Joseph Goebbels, mógł dzięki temu zdefiniować wojnę jako “duże śniadanie, duży obiad i duża kolacja”, łącząc w jednym zdaniu styl życia i życie.
Żeby powiększyć Lebansraum, Hitler planował podbój Ukrainy, wygłodzenie 30 mln wschodnich Europejczyków i transfer plonów do Niemiec. Kiedy Niemcy najechały ZSRR w 1941, kampania miała dwa główne cele - kontrola nad żyzną Ukrainą i eksterminacja Żydów na tych terytoriach. Ten podbój zostawił żydowskie dzieci na pastwę morderczych Einsatzgruppen.
Zmiany klimatyczne grożą nam podobną ekologiczną paniką. Do tej pory to ludzie z Afryki i Bliskiego Wschodu płacili za to najwyższą cenę.
Masowe morderstwa w Rwandzie w 1994 wystąpiły po kilku latach obniżonych plonów. Hutu zabili Tutsi nie tylko z nienawiści ale również po to, żeby odebrać swoją ziemię, co potwierdziła duża część prowodyrów.
W Sudanie, susza ściągnęła Arabów na ziemie afrykańskich pasterzy w 2003. Sudański rząd stanął po stronie Arabów, i próbował wyeliminować plemiona Zaghawa, Masalit i Fur w rejonie Darfuru.
Zmiany klimatyczne przynoszą również niepewności w dostawie żywności do wielkich centrów politycznych. Dzisiejsze Chiny, podobnie jak Niemcy przed wojną, to potęga przemysłowa niezdolna do wykarmienia własnej populacji z własnego terytorium i przez to zależnym od nieprzewidywalnych światowych rynków.
To sprawia, że ludność Chin jest podatna na koncepcje pokrewne Lebensraumowi. Chiński rząd musi bilansować nie tak dawną historię głodzenia swoich obywateli na śmierć z dzisiejszymi obietnicami rosnącego dobrobytu, a to wszystko zmagając się z coraz bardziej niekorzystnymi warunkami środowiskowymi. Nie ma zagrożenia tym, że Chińczycy umrą w najbliższych latach z głodu. Podobnie jak w latach 30. nie było zagrożenia dla Niemców. Istnieje za to ryzyko, że uprzemysłowiona potęga militarna mogłaby, podobnie jak Niemcy Hitlera, wpaść w ekologiczną panikę i podjąć drastyczne kroki w celu ochrony swoich warunków bytowych.
Photo
//static01.nyt.com/images/2015/09/13/opinion/sunday/13snyder2/13snyder2-articleLarge.jpg
W Sudanie susza doprowadziła do niepokojów społecznych i uchodźctwa sporej grupy ludności. Żródło.Lynsey Addario dla The New York Times
Jak mógłby się rozegrać taki scenariusz? Chiny już dzisiaj wynajmują 10% Ukraińskich pól, i skupują plony kiedy tylko widzą problemy zaopatrzeniowe. Podczas suszy w 2010 chińskie paniczne zakupy na rynku produktów rolnych były jednym z katalizatorów zamieszek i rewolucji na Bliskim Wschodzie. Chińscy przywódcy już dzisiaj uważają Afrykę jako źródło żywności. Mimo tego, że na tym kontynencie wciąż mamy widmo głodu, Afryka ma 50% niezagospodarowanych gruntów ornych na świecie. Podobnie jak Chiny, również Korea Południowa i ZEA są zainteresowane żyznymi obszarami Sudanu i razem z Japonią, Katarem i Arabią Saudyjską próbują wykupić czy wynająć ziemie w Afryce.
Kraje potrzebujące ziemi zaczynają od wynegocjowanych kontraktów, ale w sytuacji stresowej tego typu strefy eksportowe szybko mogą się zmienić w ufortyfikowane kolonie.
Hitler rozsiewał panikę ekologiczną twierdząc, że tylko nowe ziemie zapewnią Niemcom bezpieczeństwo i negując naukę, wskazującą na alternatywne metody. Poprzez zanieczyszczenie atmosfery gazami cieplarnianymi, USA zrobiło więcej niż jakikolwiek inny kraj, żeby sprowadzić na Ziemię kolejną panikę ekologiczną. Mimo tego, jest to jedno z niewielu rozwiniętych państw, gdzie klimatologia jest ignorowana przez część elit politycznych i biznesowych. Ci denialiści, przedstawiają ustalenia naukowców jako spisk i kwestionują naukę - postawa intelektualna niepokojąco bliska tej Hitlera.
Pełne konsekwencje zmian klimatycznych mogą dotrzeć do USA dekady po tym, kiedy zniszczą one inne regiony. Ale wtedy będzie już zbyt późno, żeby dzięki nowym technologiom i nauce cokolwiek zmienić. Zanim w Ameryce pojawi się sprzyjający klimat dla demagogów i panikarzy ekologicznych, gdzie indziej katastrofa stanie się już normą.
W odróżnieniu od USA, UE traktuje zmiany klimatu bardzo poważnie, ale jej istnienie jest zagrożone samo w sobie. Podgrzana Afryka i Bliski Wschód oznacza wojny, migracje ekonomiczne i uchodźców. W odpowiedzi w Europie rosną w siłę ruchy populistyczne domagające się kontroli granic i końca unii. Wiele z tych partii jest aktywnie wspierane przez Moskwę, która otwarcie próbuje zdestabilizować unię i podzielić Europę.
Interwencja Rosji w 2014 w Ukrainie już zniszczyła pokojowy porządek, do którego Europejczycy zbytnio się przyzwyczaili. Kreml, całkowicie zależny od eksportu paliw kopalnych do Europy, chce podpisywać indywidualne umowy dotyczące gazu, żeby osłabić jedność Unii i zwiększyć własne strefy wpływów. W międzyczasie Putin rozsiewa nostalgię do lat 30. a kontrolowani przez niego nacjonaliści obwiniają gejów, Żydów i liberałów o sentymenty antywojenne. Nic z tego nie jest dobrą nowiną dla Europy. Ani dla Rosji.
Kiedy rozpoczną się masowe morderstwa, nie usłyszymy znajomego języka III Rzeszy. Scenariusz nazistów nie rozegra się tak samo ale kilka jego elementów już zaczęło się formować.
Nie trudno wyobrazić sobie czystki etniczne w Afryce, co już się stało. Albo triumf totalitarystycznego odłamu Islamu na Bliskim Wschodzie. Albo chińskiej gry o zasoby w Afryce, Rosji czy Europie Wschodniej, która wiąże się z usunięciem lokalnej ludności. Albo paniki ekologicznej związanej z porzuceniem przez USA podejścia naukowego czy z rozpadem UE.
Dzisiaj stajemy przed podobnym wyborem między nauką a ideologią co kiedyś Niemcy. Czy zaakceptujemy dowody doświadczalne i wesprzemy nowe technologie, czy może pozwolimy fali paniki przelać się przez świat?
Negowanie nauki zagraża przyszłości przez przywołanie duchów przeszłości.
Komentarze (44)
najlepsze
Tu przypomniała mi się historia z Rozmów z katem Kazimierza Moczarskiego. Jurgen (Józef) Stroop, jeden z wysoko postawionych SS-manów opowiedział Moczarowi dosyć ciekawą koncepcję.
Przepraszam ale gdzie autor żył przez tyle lat? Europa po dwóch wojnach światowych zawsze miała konflikty od lat 1960 do 2008, tylko naprzykład dla Irlandczyka Kaukaz był za daleko jak i dla Fina za daleko była Chorwacja, a dla Maltańczyka stan wojenny w Polsce był zbyt daleko
Tak bo to bardzo populistyczne.
źródło: comment_63c1XiJx7xuFsPjKNVPg9Dtn8q4s1NY8.jpg
Pobierz