Przeczytałem "Drogę Zen" Alana Wattsa.
Zachęciłem się oglądając fragmenty jego wykładów np. na YT. Że tak powiem, rezonowaly ze mną.
Pierwsza połowa to historia Zen i położenie tego w kontekście kulturowym i historycznym. Niestety trochę nudnawe ale zapewne konieczne. Oczywiście były też lepsze fragmenty.
Druga część to praktyka podzielona też na kilka rozdziałów. Sporo ciekawych spostrzeżeń na temat Zen, dążenia do celu (a właściwie o tym, że to bez sensu), niemożliwości ogarnięcia wszystkiego
Zachęciłem się oglądając fragmenty jego wykładów np. na YT. Że tak powiem, rezonowaly ze mną.
Pierwsza połowa to historia Zen i położenie tego w kontekście kulturowym i historycznym. Niestety trochę nudnawe ale zapewne konieczne. Oczywiście były też lepsze fragmenty.
Druga część to praktyka podzielona też na kilka rozdziałów. Sporo ciekawych spostrzeżeń na temat Zen, dążenia do celu (a właściwie o tym, że to bez sensu), niemożliwości ogarnięcia wszystkiego
Rozumiem.
W sumie Budda powiedział wyrzućcie wszytko co powiedziałem i idźcie własną ścieżką.
Niemal każdy nauczyciel, którego czytałem podkreślał indywidualną drogę. To było dla mnie najtrudniejsze, bo jak, skoro ja chciałem odpowiedź w systemie 0:1. Taka recepta na taki stan ducha, taka postawa na taką sytuację.. A to nie tak. Dopiero dziś, po ponad 3 latach regularnej praktyki zaczynam rozumieć, co to znaczy i czym jest 'Budda w każdym
Komentarz usunięty przez autora