Utkwił jej w pamięci także pewien incydent, mianowicie, że jej dzieci złapały kiedyś królika na wnyk i zawołały ją, by go jej pokazać. „On jeszcze żyje” – miała im wtedy powiedzieć[..]. I ten szczegół został potem również potwierdzony lata później, gdy spotkała już kilkoro spośród tej ósemki.