@Scaramouche: Kto by nie był na ich miejscu miałby ręce we krwi. A każdy kto myśli, że by nie miał, miałby więcej, bo ma skazę gorsza od zła - naiwność.

Co by nie mówić o Erdoganie (a tymbardziej nie aprobując jego celów w polityce międzynarodowej!) to budzi uznanie odważny sposób wykorzystywania swojej kluczowej pozycji w regionie do zapewniania podstaw do realizacji strategicznych interesów Turcji.

Niemniej pan Reptowicz jeśli myśli, że oś Moskwa-Ankara-Teheran jest realnym projektem politycznym to raczej jest w błędzie. Ten "sojusz" ma na celu jedynie realizację krótkoterminowych celów. Dla Turcji jest to przede wszystkim forma wywierania nacisku na USA, aby nawet nie myślały o stworzeniu jakiejkolwiek namiastki Państwa Kurdyjskiego. Do tego odważę się stwierdzić, że rozgrywają to brawurowo. Tak odważnie grać między dwoma mocarstwami to wręcz niespotykane. Niemniej Erdogan, co by o nim nie mówić, nie jest idiotą i nie planuje wyjść z NATO. Długoterminowy sojusz z Rosją doprowadziłby do wasalizacji Turcji, a na to przecież nikt tam nie ma ochoty. Ten scenariusz jest nierealny.

Rosja zyskała wartościowego sojusznika w kwestii obrony Assada i decydowania o powojennej przyszłości Syrii, a Turcja ma szablę silnego państwa w swej antykurdyjskiej krucjacie. Iran tymczasem po epoce izolacji na dzień dobry pokazuje, że jeśli nie gra w ekstraklasie, to w pierwszej lidze jak najbardziej. Do tego również jest nastawiony antykurdyjsko i proassadowsko.

ReasumującPokaż całość

Głównym problemem tejże operacji zmierzającej do odbicia Mosulu jest brak jednolitego kierownictwa. "Koalicja" mająca zamiar odzyskać Mosul składa się oprócz zorganizowanych jednostek irackiej armii także z kurdyjskich Paszmergów, lokalnych bojówek sunnickich oraz z szyickiej milicji. Jak nietrudno się domyślić interesy tych grup często są sprzeczne, a los ludności cywilnej okrutnie traktowanej przez ISIS nie jest priorytetem właściwie dla nikogo. Nie zdziwiłbym się jeśli w momencie kryzysowym ofensywy - a taki zapewne nastąpi - całą tę prowizoryczną koalicję szlag trafi przez wewnętrzne tarcia. Ewentualny sukces z kolei może wywołać krwawą walkę o władzę i wpływy w regionie między już uzbrojonymi dotychczasowymi sojusznikami. Układanka jest okrutnie skomplikowana.

Warto dodać, że szturm na Mosul wydaje się mało prawdopodobny w ciągu najbliższych tygodni ze względu na panujące upały. Przy temperaturze wahającej się między 40-46 stopni C ciężko prowadzić skuteczną ofensywę. Do tego za opóźnieniem ataku mocno optują Amerykańscy doradcy wojskowi od których przy irackiej armii oczywiście aż się roi.

Powody są dwa - po pierwsze zapewne czują, że jest to mniej lub bardziej mimo wszystko farsa, która może skończyć się katastrofą wizerunkową. A tego Biały Dom chciałby uniknąć przed wyborami prezydenckimi. Kolejny dowód postępującego rozkładu Iraku w takim momencie jest niewskazany.

PoPokaż całość