#anonimowemirkowyznania
Mirki i Mrabelki,
2 miesiące temu rozstałam się z niebieskim po 2 latach. To był toksyczny związek, bo on chciał, żebym była kimś innym, a ja chciałam, żeby on był kimś innym. Uczyłam się go kochać takim, jaki jest, z różnymi rezultatami, on miał obraz mnie w swojej głowie i nie chciał z niego zrezygnować. Kłóciliśmy się cały czas i ze stresu cały czas chorowałam. Przez te 2 miesiące od rozstania nie było dnia, żebym nie płakała. Wczoraj w przypływie stanów depresyjnych oglądałam suknie ślubne (i dodawałam je do ulubionych), chociaż ostatnią rzeczą, jakiej bym chciała, to wychodzić za niego za mąż. Potem oglądałam piękne domy i myślałam sobie, jak fajnie by było tam zamieszkać razem. Mózg zastanawia się, za czym tęsknię, a moje serce snuje wizje, że mogłyby być tak pięknie, gdyby tylko...... Więc to takie kłamstwo. Coś, co nie istnieje. I ja wiem, że to kłamstwo, ale nie potrafię sobie z nim poradzić. Snuję się po domu jak duch, praca mi nie wychodzi, często płaczę.
I chociaż z reguły widzę ciemność i oszukuję siebie, czasem widzę też bardzo blade światełko w tunelu.
Mirki i Mrabelki,
2 miesiące temu rozstałam się z niebieskim po 2 latach. To był toksyczny związek, bo on chciał, żebym była kimś innym, a ja chciałam, żeby on był kimś innym. Uczyłam się go kochać takim, jaki jest, z różnymi rezultatami, on miał obraz mnie w swojej głowie i nie chciał z niego zrezygnować. Kłóciliśmy się cały czas i ze stresu cały czas chorowałam. Przez te 2 miesiące od rozstania nie było dnia, żebym nie płakała. Wczoraj w przypływie stanów depresyjnych oglądałam suknie ślubne (i dodawałam je do ulubionych), chociaż ostatnią rzeczą, jakiej bym chciała, to wychodzić za niego za mąż. Potem oglądałam piękne domy i myślałam sobie, jak fajnie by było tam zamieszkać razem. Mózg zastanawia się, za czym tęsknię, a moje serce snuje wizje, że mogłyby być tak pięknie, gdyby tylko...... Więc to takie kłamstwo. Coś, co nie istnieje. I ja wiem, że to kłamstwo, ale nie potrafię sobie z nim poradzić. Snuję się po domu jak duch, praca mi nie wychodzi, często płaczę.
I chociaż z reguły widzę ciemność i oszukuję siebie, czasem widzę też bardzo blade światełko w tunelu.
trochę creepy ( ಠ_ಠ)
#logikarozowychpaskow #swieta