Reformy Władysława Grabskiego - Zatrzymanie hiperinflacji - Wprowadzenie nowej waluty jaką był polski złoty. - W celu kontroli finansów państwa założono Bank Polski - Wprowadzono dwujęzyczne szkoły dla przedstawicieli mniejszości narodowych - Zasiłki dla bezrobotnych i podstawowe świadczenia społeczne
Wojna polsko-ukraińska - konflikt zbrojny o przynależność państwową Galicji Wschodniej, zamieszkanej głównie przez Ukraińców, Żydów i Polaków. Stronami konfliktu były: proklamowana 1 listopada 1918, przez społeczeństwo ukraińskie Galicji Wschodniej, Zachodnioukraińska republika Ludowa oraz społeczeństwo Lwowa i lokalny lwowski Komitet Ochrony Dobra i Porządku Publicznego, a po 11 listopada odrodzone państwo Polskie. W walki zaangażowała się na Pokuciu Rumunia.
Polacy na frontach II wojny światowej 1. Odbudowa Polskich Sił Zbrojnych we Francji a. ) do wiosny 1940 r. we Francji powstała Armia Polska licząca ok. 85 tys. żołnierzy.\ b. ) Wodzem Naczelnym został gen. Władysław Sikorski , a po jego śmierci gen. Kazimierz Sosnkowski. c. ) Udział polskich farmacji w walkach - Samodzielna Brygada Strzelców Podhalańskich pod dowództwem gen. Zygmunta Suszko-Bohusza walczyła pod Narwikiem w Norwegii.
17 grudnia 1923 prezydent Wojciechowski desygnował Władysława Grabskiego na premiera. W skład nowego gabinetu nie wszedł żaden minister, który był członkiem poprzedniego rządu - składał się on z osób niebędących czołowymi działaczami poszczególnych czołowymi działaczami poszczególnych partii politycznych. Sam Grabski, poza teką premiera, zatrzymał sobie kierownictwo nad resortem skarbu. Pomimo faktu, że rząd był gabinetem pozaparlamentarnych fachowców, podczas komplementowania jego składu, Grabski wykonał gesty wobec tak lewicy (Kazimierz Sosnskowski objął ministerstwo spraw
Wybory prezydenckie w Polsce w 1922 roku odbyły się 9 grudnia. Na urząd prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej powołano pięciu kandydatów: - Jan Niecisław Boduain de Courtaney, popierany przez mniejszości narodowe - Ignacy Daszyński, popierany przez Polską Partię Socjalistyczną - Gabriel Narutowicz, popierany przez Polskie Stronnictwo Ludowe "Wyzwolenie" - Stanisław Wojciechowski, popierany przez Polskie Stronnictwo Ludowe "Piast" - Maurycy Zamoyski, popierany przez kilka partii prawicowych
Od 1918 w stosunkach między Czechosłowacją a Polską dochodziło do konfliktów wokół kilku spornych terenów, z czego największy na terenie Śląska Cieszyńskiego. W drugiej połowie XIX w. przeważała jeszcze polsko-czeska współpraca , która przekształciła się na początku XX wieku w otwarty konflikt narodościowy, głównie w Zagłębiu Karwińskim. Po I wojnie światowej pod koniec października i na początku listopada 1918 roku trwała rywalizacja o przejęcie realnej władzy przez lokalne rady narodowe, szczególnie w
III powstanie śląskie wybuchło w nocy z 2 na 3 maja 1921 r. i było największym zrywem powstańczym Ślązaków w XX w. W czasie III powstania doszło do dwóch dużych bitew powstańców z Niemcami w rejonie Góry Świętej Anny i pod Olzą. Były to najkrwawsze starcia w czasie powstań śląskich. W 1922 r. podpisano w Genewie konwencję w sprawie Śląska, według której obszar przyznany Polsce został powiększony do ok. 1/3 spornego terytorium.
III powstanie, pod wodzą Wojciecha Korfantego, miało na celu poprawę niekorzystnego dla Polaków wyniku Plebiscytu na Górnym Śląsku. Na mocy postanowień traktatu wersalskiego decyzję, do którego należeć będzie Górny Śląsk, oddano w ręce ludności mającej się wypowiedzieć w 1921 r. W plebiscycie większość ludzi (59,6 %) opowiedziała się za Niemcami, na życznie Polaków dopuszczono do głosowania Górnoślązaków gdyż liczono na głosy z Belgii, Zagłębia Ruhry i Zagłębia Dąbrowskiego. W konsekwencji głosy tych
II Powstanie pod wodzą Alfonsa Zgrzebnioka było wymierzone w niemiecką dominację we władzach administracyjnych prowincji i zapewnienia bezpieczeństwa ludności polskojęzycznej. Wybuchło po licznych terrorach ze strony ludności niemieckiej. Powstanie objęło swym zasięgiem cały powiat rybnicki oraz część okręgu przemysłowego. Komisja międzysojusznicza zażądała wstrzymania walk , lecz Zgrzebniokowi udało się uzyskać dostęp Polaków do tymczasowej administracji, likwidację znienawidzonej przez Polaków policji Sipo oraz udział w nowych organach bezpieczeństwa. W ten sposób cele administracji
I powstanie Śląskie: I powstanie wybuchło pod wodzą Alfonsa Zgrzebnioka samorzutnie 16 sierpnia 1919 r. w związku z aresztowaniem śląskich przywódców Polskiej Organizacji Wojskowej i niezadowoleniem ludności polskiej z terroru i represji ludności, której przejawem było m.in. masakra w Mysłowicach. Powstanie objęło głównie powiaty pszczyński i rybnicki oraz część okręgu przemysłowego. Powstanie zostało stłumione przez Niemców 24 sierpnia 1919 r. Rząd Polski był zaangażowany militarnie w wojnę z Bolszewikami i nie mógł
Powstania Śląskie: trzy konflikty zbrojne na Górnym Śląsku, które miały miejsce w latach 1919-1921 między ludnością Polską i Niemiecką. Odbyły się one w okresie formowania się Państwa Polskiego po zakończeniu I wojny światowej.
Niemcy jako pierwsze państwo uznały niepodległość Polski - 20 listopada 1918 roku. Kolejne miesiące i lata upłynęły pod znakiem sporów terytorialnych: o Wielkopolskę, Górny Śląsk, a przede wszystkim - o Pomorze Gdańskie (zwane przez Niemców "Korytarzem") i sam Gdańsk; ponadto źródło konfliktów stanowiła sytuacja mniejszości narodowych. Jedynie lata 1934-1938 stanowiły okres pozornego ocieplenia stosunków.
II wojna światowa była okresem nowego kształtu stosunków polsko-ukraińskich. Część społeczeństwa ukraińskiego na polskim obszarze państwowym stanęła po stronie okupanta niemieckiego. Po walkach między frakcjami OUN banderowcy przejęli i rozbudowali Ukraińską Powstańczą Armię. Nad relacjami Ukraińców i Polaków w tym zaciążyły wydarzenia rzezi Wołyńskiej i czystki etnicznej w Małopolsce Wschodniej. Zbrodnie na Polakach i Ukraińcach popełniła Służba Bezpieczeństwa OUN. Rewanż AK obejmował akcję przeciwko ukraińskiej policji i kilka zbrodni (Zbrodnia w Chełmowicach
Centralny Okręg Przemysłowy - głównymi inicjatorami jego powstania byli Paweł i Władysław Kosieradzcy. Miejsce lokalizacji COP - znajdowało się w samym sercu jego terytorium, w rejonie osłoniętym przez Karpaty, w założeniu że w razie inwazji Niemiec czy ZSRR będzie to ostatni rejon, do jakiego będą mogły dotrzeć wrogie wojska. Większość produkcji COP koncentrowała się w rejonie pomiędzy miastami - Kielce, Radom, Sieradz, Lublin, Sandomierz . Były to rejony gęsto zaludnione, posiadające odpowiednią
Wielki kryzys gospodarczy z lat 1929-1930 spowodował jeszcze zwiększenie zbiednienia warstwy chłopskiej, w związku z obniżeniem się cen za produkty rolne i surowce, a podwyższeniem na ich pochodne i artykuły przemysłowe (nożyce cenowe). Kryzys zrujnował jeszcze bardziej polską gospodarkę. Jednak sukcesem był przyjęty w roku 1935 plan głębokiej modernizacji przemysłu wprowadzony w życie przez Eugeniusza Kwiatkowskiego. Realizowany od 1936 roku miał za zadanie wyrównać różnice między Polską A i Polską B, jak
II Rzeczpospolita była krajem wybitnie rolniczym, a większa liczba ludności pracowała na wsi. Przemysł był stosunkowo nieliczny i skoncentrowany w zachodnich rejonach kraju. W czasie dwudziestolecia przyjął się więc półoficjalny podział kraju na "Polskę A" (bogate tereny zaboru niemieckiego, silnie uprzemysłowione) i "Polskę B" (Kresy Wschodnie, biednie, zapóźnione technologicznie, rolnicze). Ze względu na ogromną rolę produkcji rolniczej, gospodarka była wrażliwa na wahania ceny produktów rolnych. Palącą kwestią stawała się reforma rolna, mająca
Plebiscyt na Warmii, Mazurach i Powiślu - jeden z dwóch plebiscytów dotyczących Polski, wyznaczonych w 1919 r. w wersalskim traktacie pokojowym , kończącym I wojnę światową. Plebiscyt został przeprowadzony 11 lipca 1920 r. na Warmii, Mazurach i Powiślu. W plebiscycie ludność zamieszkująca Warmię, Mazury i Powiśle miała zadecydować o przyłączeniu tych ziem do nowo powstałego państwa polskiego, bądź też pozostawieniu ich w granicach Prus Wschodnich i Prus Zachodnich.
- Zatrzymanie hiperinflacji
- Wprowadzenie nowej waluty jaką był polski złoty.
- W celu kontroli finansów państwa założono Bank Polski
- Wprowadzono dwujęzyczne szkoły dla przedstawicieli mniejszości narodowych
- Zasiłki dla bezrobotnych i podstawowe świadczenia społeczne