Hiszpania była monarchią konstytucyjną, obejmowała obszar 505 tys. kilometrów kwadratowych w Europie i 334 tys. km kwadratowych, razem 839 tys. km. 2 Liczba ludności wzrosła z 18,6 mln km2 w 1900 r. do 20, 3 mln km 2.
Klęska w wojnie ze Stanami Zjednoczonymi w 1898 r. spowodowała odpadnięcie od Hiszpanii, Kuby, Filipin i Puerto Rico oraz generalne osłabienie państwa. Od tego momentu Hiszpania prowadziła ostrożną politykę, jej władze koncentrowały swoją uwagęPokaż całość

Szczególną rolę w Europie odgrywały Niemcy, toteż mocarstwa postanowiły ustabilizować ich sytuację. Zadania tego podjęli się przywódcy Wielkiej Brytanii i Stanów Zjednoczonych, wbrew polityce przywódców Francji, którzy nadal obstawali przy swoich żądaniach. Amerykanie uznali że po to aby Niemcy mogli spłacić reparacje, należy im najpierw pożyczyć pieniędzy. Komisja Reparacyjna powołała 30 listopada 1923 r. dwa komitety Ekspertów dla ustalenia programu uzdrowienia sytuacji ekonomicznej Niemiec. Komitet nr 1, z bankierem amerykańskim Charlesem DawesemPokaż całość

Przystąpienie Turcji do wojny po stronie państw centralnych spowodowało że Liga Narodów podjęła decyzję o rozbiorze tego państwa. W 1915 r. obiecały one Włochom Adalię i wyspy Dodekanez, a w układzie w Saint Juan de Marienne z 17 kwietnia 1917 r. południową część Anatolii, Rosji obiecano Konstantynopol i część Armenii, a Arabom obiecano możliwość utworzenia samodzielnego państwa. W lutym 1916 r. zawarto porozumienie w sprawie podziału Palestyny, Mezopotamii i Transjordanii. Klęska wojennaPokaż całość

Bułgaria zachowała ustrój monarchii konstytucyjnej , ale w czasie wojny poniosła potężne straty terytorialne na rzecz Rumunii, Grecji i królestwa SHS. Utraciła dostęp do Morza Egejskiego. Bułgaria została zmuszona do zredukowania armii do stanu 20 tys. ludzi pozbawionych ciężkiego sprzętu oraz wydania państwom ententy zapasów węgla i bydła. Kontrybucja wojenna narzucona bezpośrednia po wojnie wynosiła 2 mld franków w złocie. Traktat pokojowy został przyjęty z dużymi oporami i spowodował wielkie niezadowolenie ludności,Pokaż całość

W podobnej sytuacji jak Austria znalazły się Węgry. Pokój z Węgrami podpisano 4 czerwca 1920 r. w pałacu Trianon w Wersalu. Opóźnienie to miało związek z rewolucją, która przez prawie cały rok 1919. Węgry uznano także za państwo sukcesyjne monarchii Habsburgów zobowiązane do ponoszenia skutków ich polityki. W czasie rewolucji poniosły one liczne straty na rzecz w obszarach na rzecz Czechosłowacji, Rumunii, królestwa SHS a nawet Austrii. Z wielkiego państwa obejmującego obszarPokaż całość

W listopadzie 1918 r. wyłoniła się jej niemiecka część jako Austria. Przyjęto republikański charakter państwa oraz zapowiedziano połączenie Austrii z Rzeszą Niemiecką. Większość polityków sądziło że Austria jest za mała i za słaba ekonomicznie żeby móc zachować samodzielność. Liczono też że nowe państwo nie poniesie odpowiedzialności za politykę Habsburgów z okresu poprzedzającego wojnę i okres wojny. Tymczasem państwa zwycięskie uznały że państwa zwycięskie ponoszą odpowiedzialność dawnej polityki nie istniejących już władz. LatemPokaż całość

Zakończenie wojny mogło się w pełni dokonać dopiero poprzez przyjęcie układów pokojowych. Zapowiadano że czas tajnej dyplomacji i narzucanych przez zwycięzców traktatów minął, że świat jawnej dyplomacji i sprawiedliwości triumfuje. Dość powszechnie nawiązywano do programu pokojowego prezydenta Woodrowa Wilsona z 8 stycznia 1918 r. (14 punktów). Nowe granice chciano wytyczyć zgodnie z zasadą etniczną. Wobec roli Francji w gronie państw zwycięskiej koalicji wojennej konferencję pokojową zwołano do Paryża. Miała ona zakończyć stanPokaż całość

Na całym obszarze Europy Środkowowschodniej tendencje rewolucyjne zostały opanowane przez siły narodowe i demokratyczne. Wprowadzono konstytucję, ośmiogodzinny dzień pracy, ustawodastwo pracy, system demokracji parlamentarnej. Odmiennie kształtowała się sytuacja w Rosji. Korpusy interwencyjne Wielkiej Brytanii, Francji, Japonii i USA były zbyt słabe by opanować ten wielki kraj. Zbyt słabe okazały się także siły kontrrewolucyjne. Bolszewicy wprowadzili system tzw. komunizmu wojennego, koncentrując władzę w ręku swej partii. Organizowano rady delegatów robotniczych, dzielono ziemie międzyPokaż całość

Sytuacja ekonomiczna Niemiec była bardzo trudna, szczególnie zaś warunki aprowizacyjne, w kwietniu 1919 r. doszło w Berlinie do rozruchów, ale rząd opanował sytuację. Miesiąc później, w maju proklamowano w Monachium Bawarską Republikę Rad. Organizowali ją radykalni inteligenci znajdujący się pod wpływem idei anarchistycznych; została ona rozbita przez siły wojskowe Bawarii. Sytuacja w Niemczech w połowie roku 1919 została opanowana przez siły wrogie rewolucji i występujące w obronie interesów narodowych Niemiec. Natomiast znacznePokaż całość

Jesienią 1918 r. zakończyły się działania wojenne na większą skalę, niektóre państwa przystąpiły do demobilizacji swych armii. Austro-Węgry się rozpadły, a na ich gruzach kształtowały się nowe państwa: Austria, Czechosłowacja, Królestwo Serbów, Chorwatów i Słoweńców, Polska i Węgry. Rosja się nie rozpadła ale była w stanie wojny pomiędzy siłami rewolucji i kontrrewolucji (czerwoni i biali), z czego skorzystały narodowości podbite przez Rosję i również przystąpiły do kształtowania się samodzielnych państw. Od RosjiPokaż całość

#euro

Okres cesarstwa rozpoczął się nową wojną (Wojny Napoleońskie); z inicjatywy Wielkiej Brytanii, od 1803 ponownie w wojnie z Francją , powstała III nowa koalicja antyfrancuska, której stanowiły Austria i Rosja. Brytyjskie zwycięstwo w bitwie pod Trafalgarem w 1805 roku zapobiegło przygotowanej już francuskiej wojnie na Wielką Brytanię. W kampanii 1805 Napoleon rozgromił wojska austriacko-rosyjskie pod Austerlitz i zmuszając Austrię do kapitulacji i podpisania pokoju w Preszburgu. Zawiązana wkrótce kolejna koalicja (Wlk. Brytania,Pokaż całość

Rewolucyjna fala, jaka ogarnęła kraje niemieckie w roku 1848, była niejako zwieńczeniem dążeń i pragnień, których początków można się doszukiwać w epoce napoleońskiej. To wtedy właśnie bowiem doszło w Niemczech nowoczesnego poczucia odrębności ludowej - obejmującego już nie tylko mały własny kraik, ale Niemcy jako całość. Stąd też prowadzone całe lata 20. i 30. dyskusje na temat kształtu państwa niemieckiego. Jednocześnie zaś idee te mieszały się z coraz potężniejszym nurtem liberalnym, chcącychPokaż całość

Ład opracowany przez władców europejskich na Kongresie Wiedeńskim w roku 1815 miał w założeniu ustabilizować sytuację w Europie i stworzyć trwały układ stosunków, idący w parze z równowagą sił. Jednocześnie monarchowie nie chcieli już nigdy pozwolić na możliwość odrodzenia się ruchów rewolucyjnych i narodowościowych w skali w jakiej stało się to w epoce rewolucyjnej i napoleońskiej.
Okazało się jednak że zmiany spowodowane przez epokę napoleońską nie były tak łatwe do wyrugowania, podobniePokaż całość

Rewolucja Francuska była burzliwym okresem w dziejach politycznych Francji, gdzie w wyniku dążeń różnego rodzaju grup społecznych, jak również różnic poglądowych doszło do powstania kilku wzajemnie zwalczających się stronnictw politycznych , które różnie widziały przyszłość rewolucji i ustrój państwa:
- Żyrondyści należeli do jednego z najbardziej umiarkowanych skrzydeł rewolucji. Opowiadali się za monarchią konstytucyjną i ograniczeniem władzy króla ale jej zachowaniem.
- Jakobini byli znacznie radykalniejszym klubem, chociaż początkowo również wierzyli wPokaż całość

Blokada kontynentalna - pełne embargo handlowe wobec Wielkiej Brytanii, stosowane pod naciskiem Francji przez państwa kontynentalnej Europy w latach 1806-1814. Blokada została wprowadzona przez Napoleona Bonaparte i narzucona sojusznikom Cesarstwa oraz pozostałym państwom Europejskim. Miała na celu wykluczenie Wielkiej Brytanii z handlu europejskiego i w konsekwencji doprowadzenie do załamania brytyjskiej gospodarki oraz do klęski Zjednoczonego Królestwa w wojnie z Francją. Od momentu ustanowienia system kontynentalny stał się podstawą polityki zagranicznej Napoleońskiej Francji.Pokaż całość

Francja była krajem scentralizowanym o ustroju gwarantującym silną pozycję królów, którzy faktycznie posiadali pełnię władzy. Od 1614 r. kolejni Ludwikowie z dynastii Burbonów nie zwoływali ciała ustawodawczego Stanów Generalnych. Były w nich reprezentowane trzy stany Francji: stan pierwszy - duchowieństwo, stan drugi - szlachta, stan trzeci - mieszczanie i lud wiejski. Oznaczało to że władza ustawodawcza znalazła się w kompetencji króla, z czego ludzie oświecenia , przedsiębiorczy mieszczanie , intelektualiści, przedstawiciele wolnychPokaż całość