Historia prawdziwa
Pewnego razu...
- #
- #
- #
- #
- #
- #
- Dodaj Komentarz
Pewnego razu...
- Siema.
- No siema, co tam.
- A nic, słuchaj, robimy taki projekt z chłopakami, Ziemia się nazywa. Duża selekcja organizmów żywych. Chciałbyś się tam urodzić? Szukamy chętnych.
- Bo ja wiem, czemu nie? Co mam do wyboru?
- O, co chcesz, możesz być jaszczurką albo słonecznikiem.
- Fajnie, jeszcze jakieś opcje?
- Jasne, masz tu katalog przejrzyj sobie. To jest na przykład pustułka, taki ptak. Albo niesporczak, praktycznie niezniszczalny. Mógłbyś też być rybą, oddychałbyś pod wodą. - powiedział z entuzjazmem.
- Super, co to woda?
- Taka substancja. Patrz, możesz też być dinozaurem. Dinozaury są fajne, Krzysiek je wymyślił.
- Hmm, trochę za duże, nie sądzisz? I opis mówi, że zginęły od komety.
- Nooo, tak wyszło.
- Nie ma czegoś mniejszego?
- Owszem, konie, drzewa, mewy, jagody.
- Mogę być jagodą?
- Pewnie.
- Z opisu wynika, że one tylko dojrzewają i gniją.
- Tak, taka ich rola. - wzruszył ramionami.
- Mało ekscytujące.
- Wiem - przyznał ze smutkiem - ale potrzebne.
- Rozumiem. Pozwolisz, że przejrzę dalej. A to co?
- Trawa.
- Wydaje się nic nie robić. Dość prymitywne życie.
- Poniekąd, ale życie to życie.
- Prawda. A wirusy i bakterie?
- Ech, osobiście, odradzam. - westchnął.
- A to?
- Mrówki. Są bardzo popularne teraz, wszyscy biorą mrówki. Jest ich najwięcej. Proste stworzenia.
- Co robią?
- Budują podziemne imperia i są całkowicie podporządkowane królowej. Fascynujące organizmy.
- Nie, wolę coś oryginalnego.
- Proponuję psa.
- Pokaż.
- Ma ogon, biega, robi hałas i przynosi patyki.
- Bardzo mi się podoba.
- No, i do tego jest najlepszym przyjacielem człowieka.
- Człowieka? Co to są człowieki?
- Właśnie, nie przedstawiłem ci człowieka. To taki garnitur z mięsa.
- Oh, ciekawe.
- Ale to wyższy poziom trudności, są jeszcze w fazie beta.
- Dlaczego?
- Mają wolną wolę, mogą robić co chcą.
- Brzmi dobrze.
- Ale zwykle nie robią przez to nic - rozłożył ręce.
- Dziwne - skrzywił się.
- Prawda?
- To jakiś błąd? - zapytał.
- Prawdopodobnie. Pracują nad tym. Wygląda na jakieś sprzężenie zwrotne w matrycy. Czasem nie potrafią wykonywać swoich własnych poleceń.
- To niedobrze. Mają jeszcze coś ciekawego oprócz wolnej woli?
- Tak, przeciwstawny kciuk. Mogą sobie chwytać różne rzeczy. Dzięki temu mogą rzucać patyki psom.
- Interesujące.
- Ale jakbyś chciał coś naprawdę ekstra to polecam koty.
- Koty? Co robią?
- Nadzorują człowieków. Daliśmy im 9 żyć żeby ich za szybko nie zabrakło.
- Sprytne.
- Co nie?
- Są zwinne, puszyste i widzą w nocy.
- Co to noc?
- Raz dziennie gasimy światła i przeprowadzamy reset systemu.
- Aha. To boli?
- Nieeeee, skąd. Puszczamy wtedy wszystkim filmy żeby się nie nudzili. Mają kino.
- Kotów nie resetujecie?
- Koty przebywają w innej instancji więc możemy je resetować kiedy chcemy.
- Okej, powiedz mi więcej o ludziach.
- Jak na razie to nasz najbardziej zaawansowany projekt. Możesz być zasadniczo kim chcesz. Masz najwięcej możliwości.
- Czy jako człowiek mogę być kotem?
- N… nie, nie. To tak nie działa. - pomachał rękami.
- Szkoda.
- Ale możesz być pianistą, albo astrologiem…
- Biorę astrologa. - przerwał mu.
- Ale poczekaj, możesz być jeszcze, malarzem, murarzem, tynkarzem, artystą, pisarzem aktorem, kierowcą, rolnikiem - wymienia licząc na palcach - inżynierem, żołnierzem, fryzjerem…
- Dobra, dobra, poczekaj, trochę tego dużo. Nie mogę się zdecydować.
- Przepraszam.
- No to może zostanę przy rolniku.
- Proszę cię bardzo. Jeszcze tylko imię, płeć, kolor skóry i patologie rodzinne i możesz lecieć.
- Co macie z patologii rodzinnych?
- Ostatnio w modzie jest alkohol, przemoc i molestowanie seksualne.
- Nie za dużo na raz?
- Nie, dlaczego.
- No dobra, wezmę. Mogę być chińską kobietą zbierającą ryż w 16-tym wieku?
- Nienajgorszy wybór ale czy mogę zasugerować lepsze warunki?
- To znaczy?
- 23 wiek, kolonizacja układu słonecznego, bogata rodzina, brak chorób.
- Nie będzie za łatwo?
- Jak wolisz.
- Sam nie wiem. A nie ma czegoś pośrodku?
- Może 20-sty wiek? Narodziny zaawansowanej technologii, pierwsze komputery, próby pokonywania grawitacji… ale chciałem jeszcze wrócić do tego słonecznika, to naprawdę przyjemne bytowanie, byłbyś zawsze zwrócony do słońca.
- Nie, nie pasuje mi. 20-sty wiek brzmi dobrze.
- Możesz być słonecznikiem w 20-stym wieku. Na plantacji. Między nami - powiedział cicho - Andrzej się bardzo nad nimi napracował, jest z nich bardzo dumny.
- Doceniam, ale wolę człowieka.
- Okej.
- Więc… co dalej?
- Wybierz miejsce urodzenia.
- Gdzie chcę?
- Tak ale radziłbym unikać czubków planety.
- Jak planeta może mieć czubek?
- Nie jestem ekspertem, chodzi o to że jest tam zimno.
- A to nie. W takim razie może gdzieś pośrodku. Co to jest?
- Człowieki nazywają to polska.
- Po co?
- Nie wiem.
- Jest tam coś specjalnego?
- Nie. Jest całkiem pusto. Szczególnie po wojnach.
- Wojnach?
- Tak, człowieki dużo ze sobą walczą.
- Dlaczego?
- Dobre pytanie. Chłopaki mówią że jest jakiś problem z modułem identyfikacji czy coś.
- Aha. Czy rok 1984 to dobry wybór?
- Powiedziałbym, że taki w sam raz.
- Chcę być samcem.
- Samce człowieków to mężczyźni.
- Dobrze wiedzieć. A samice to mężczyźnianki?
- Nie, kobiety.
- Rozumiem. Coś jeszcze?
- Tak. Jakie chcesz mieć cechy charakteru?
- To trzeba już ustalić? Nie mogę się zdecydować później? Jak już zobaczę co i jak?
- Niestety nie. Musisz się określić teraz. Potem będziesz mógł je już tylko lekko regulować, kod jest dość stary i cechy kodowane są jeszcze na twardo, ale pracujemynad tym.
- Okej, słuchaj, nie potrzebuję nic specjalnego. Jakiś standardowy zestaw, bez szaleństw.
- No to weź po prostu suwaki na środek, przeciętny wygląd, przeciętna pewność siebie, przeciętna pracowitość, i tak dalej.
- Hm… nie myślisz że może być za łatwo mimo wszystko?
- Jeśli masz ochotę to dobierz sobie jakieś neurozy.
- Co to są neurozy?
- Chłopaki wprowadzili je niedawno. To takie błędy w interpretacji rzeczywistości które wywołują irracjonalny strach przed życiem.
- Jak to się objawia?
- Będziesz się na przykład bał innych człowieków, często do tego stopnia że nie będziesz chciał przebywać w ich towarzystwie. Będziesz się bał dzwonić przez telefon i rozmawiać w sklepach. I będziesz się za to nienawidził.
- To będzie smutne życie.
- Nie chciałeś, żeby było łatwo.
- W porządku, niech będzie. Do tego chcę jeszcze tą cechę: lenistwo. Co to oznacza?
- Że będziesz w ciągłym trybie oszczędzania energii.
- To chyba dobrze…?
- No nie wiem, sam oceń.
- Zaryzykuję.
- Jak chcesz.
- Dorzuć jeszcze… arogancję? Co to takiego?
- Będzie ci się wydawało, że wszystko wiesz.
- Ale tylko wydawało…?
- Tak.
- No i dobra, przecież to nic takiego. - popatrzył w ekran - Słuchaj tu jest dużo słów których nie rozumiem. Na przykład: świadomość. Co to takiego?
- Świadomość to umiejętność zadawania właściwych pytań.
- Aha, a inteligencja?
- To umiejętność znajdowania właściwych odpowiedzi.
- Okej, a… mądrość?
- Mądrość to zdolność do właściwego działania.
- Brzmi jakby wszystkie trzy były ważne.
- Bo są. - pokiwał głową. - Na następnej stronie jest jeszcze wiedza.
- Czym jest wiedza?
- To tylko informacja. Ale też jest ważna.
- Znakomicie, zatem poproszę dużo wszystkiego!
- Uhm, obawiam się, że mając arogancję, lenistwo i neurozę nie możesz mieć mądrości.
- Dlaczego?
- Bo właściwe działanie stoi w sprzeczności z… niewłaściwym działaniem? - wzruszył ramionami - Przykro mi.
- Nie szkodzi. Daj mi zatem inteligencję i świadomość. I dużo wiedzy.
- Jesteś pewien? Jeśli połączysz to z neurozą i lenistwem to znajomość odpowiedzi przy jednoczesnym braku działania może doprowadzić do wewnętrznego konfliktu i zawieszenia systemu.
- Jak to?
- Będziesz wiedział co i jak robić ale nie będziesz tego robił. Inteligencja pozwoli ci zdobyć wiedzę, ale wiedza która nie zmienia zachowania jest bezużyteczna. Zmarnujesz tylko zasoby. Sugeruję obniżyć inteligencję i świadomość do odpowiednio niskich wartości. Unikniesz wewnętrznego konfliktu.
- Tak myślisz? Chyba nie będzie aż tak źle. Co może się stać.
- W najlepszym razie staniesz się zgorzkniały i nieszczęśliwy, a w najgorszym błąd doprowadzi do przedwczesnego wylogowania z systemu. Będziesz musiał skontaktować się z programistami i obsługą techniczną. Mieliśmy już takie przypadki. Mówiłem, że człowiek jest w fazie beta. Wiele rzeczy jeszcze nie działa jak trzeba. Wciąż łatamy.
- Dam radę, nie przejmuj się, lubię wyzwania.
- Mam nadzieję. - uśmiechnął się.
- Są tu jeszcze jakieś inne ciekawe cechy? Zobaczmy: lojalność, odpowiedzialność, agresja, życzliwość, refleks… czym jest odporność na narkotyki?
- To dobra cecha, dzięki niej będziesz niepodatny na substancje których człowieki używają, żeby obniżyć swoją świadomość.
- Nie rozumiem. Dlaczego mieliby to robić?
- Świadomość to umiejętność zadawania pytań, pamiętasz? Odkryliśmy, że przy niedostatecznej inteligencji zbyt duża ilość pytań pozostaje bez odpowiedzi i uniemożliwia właściwe działanie. Człowieki próbują się odblokować wprowadzając substancje tymczasowo paraliżującą świadomość. W teorii ma ona umożliwić odpowiednie działanie i podejmowanie ryzyka. W praktyce upośledza funkcje motoryczne i kończy się na bełkotaniu i barowych bójkach.
- Co?
- Nieważne. Pracujemy nad tym. Chcesz coś jeszcze?
- Dziękuję, jestem usatysfakcjonowany.
- Dobrze. Teraz wybierz sobie miasto.
- Może być… yyy… o tu, Szczecin?
- Dobry wybór. Niedaleko do wody. Woda to…
- Wiem, taka substancja. - odpowiedział z satysfakcją.
- Właśnie. Teraz jeszcze szpital.
- Szpital? Co masz na myśli?
- Takie miejsce gdzie człowieki wychodzą z innych człowieków.
- Co!? Logowanie odbywa się poprzez innego człowieka?
- Tak, wiem, trochę to dziwne, ale to dlatego że kod człowieków jest oparty na starym kodzie źródłowym bakterii od których wziął się cały projekt, a te rozmnażały się przez podział. Tak naprawdę wszystko zaczęło się od pracy domowej dzieciaka jednego z głównych programistów na zaliczenie semestru.
- Pamiętam bakterie, są bardzo małe. W jaki sposób zrobiliście człowieków z bakterii? To musiało być dużo pracy.
- Tak, mnóstwo symulacji, prób i błędów.
- Podziwiam. Co do szpitala niech będzie ten tutaj, w Zdunowie.
- Okej, zatem podsumujmy. Człowiek, mężczyzna, rasa biała, Polska, 3 stycznia 1984 roku. Zostało jeszcze tylko imię.
- Wiesz co, ty mi coś wybierz.
- W porządku. Niech zatem będzie… DarekMaver.
Kobieta weszła na swoją działkę i usiadła przy winogronach. Było upalnie o tej porze roku. Nie wiedziała co robić. To był już trzeci raz jak była w ciąży. Miała 41 lat i nie chciała tego dziecka. Udała się do sąsiada. Mariusz był na działce. Robił coś za altaną. Podeszła bliżej i nie wytrzymała. Popłynęły łzy. Przyszła prosić o ohydną rzecz.
- Co się stało? Usiądź. - powiedział.
Opowiedziała mu swoją historię. Zaszła w ciążę ze znajomym.
- Nie wiem co robić - łkała - nie mam pieniędzy na skrobankę. Nie mógłbyś mi pożyczyć trochę pieniędzy? Oddam. Obiecuję.
Woda się zagotowała. Mariusz wstał i wszedł do altany. Po chwili wyszedł z dwiema szklankami herbaty. Usiadł i wziął głęboki oddech.
- Uspokój się. Nie skrob. Wychowamy.