BIZNESMEN, ROBOTNIK, MENEL – ETYKA OPISOWA SŁYNNEGO FILOZOFA.
Zasada utylitaryzmu mówiąca o jak największej korzyści dla jak największej ilości ludzi (J. Bentham, J. S. Mill i inni) to świetna sprawa, ale to utopia (choć później dojdę do tego, że utopią jest raczej nasze żądanie, by rzeczywistość stała się taka jak tego chcemy.) Jest to kolejna myśl idealisty, gdyż w praktyce oznacza jakiś „równomierny/sprawiedliwy” lub zbliżony do równomiernego/sprawiedliwego podział dóbr. Ale co to znaczy „równomierny/sprawiedliwy”? Każdy po tyle samo? Na pewno nie, bo ludzie bardziej operatywni, sprytni i pracowici poczują się pokrzywdzeni.
W pojęciu sprawiedliwości jest problem, bo każdy rozumie ją inaczej. Sprawiedliwie to na pewno nie po tyle samo – to już ustaliliśmy. Są ludzie, którzy wnoszą więcej, więc sprawiedliwie będzie, gdy więcej dostaną. Jak jednak ustalić obiektywny poziom zapłaty w stosunku do wniesionego wkładu? Lepiej! - Jak można zmierzyć i zobiektywizować sam wkład? Jakie miary zastosować? Czy genialny pomysł, inteligencja są więcej warte od siły fizycznej i 100 robotników noszących cegły?
Jest jeden wspólny element dla każdego człowieka definiującego sprawiedliwość, który można użyć próbując rozwiązać problem – każdy człowiek twierdzi, że jest na pozycji pokrzywdzonego i ma mnóstwo pomysłów jak przywrócić „równowagę/sprawiedliwość”. Biedny robotnik twierdzi, że jest wykorzystywany przez bogatego biznesmena, który mógłby spokojnie płacić więcej. Jest dla niego bezdusznym tyranem, nienawidzi go. Bogaty biznesmen twierdzi, że tępemu robolowi powinno się płacić jeszcze mniej i czuje, że okrutne normy polityczne (ustawy o płacy minimalnej) rujnują go, bo jego pomysłowość, cwaniactwo, przebiegłość i umiejętność organizacji oraz dogadywania się z innymi (politykami, szefami związków...) i ogólnie dużo wyższa zaradność są niedoceniane i namaszczają go wręcz w sprawiedliwym, czyli odpowiednim traktowaniu robotników – tak jak na to zasługują. Biznesmen nienawidzi roszczeniowych roboli i związków zawodowych, bo są tępi i mało zaradni, a jednak żądają, by ten oddał im część swoich dóbr. To nie jest sprawiedliwe! - krzyczy popijając whisky ze sprajtem.
Do tego, że biznesmen odczuwa rzeczywistą niechęć do robotnika i uważa go za kogoś, kto chce go oszukać, można bardzo łatwo dojść za pomocą prostych analogii i spekulacji myślowych, przyda się również trochę empatii.
Wyobraź sobie meneli pod sklepem, którzy żebrzą o pieniądze. Pewnie zdarzyło ci się słyszeć jak ludzie mówią do nich: „idź do pracy, mi nikt pieniędzy nie dał”. Sam też nie jesteś skłonny tak od razu dać mu kasę. No dobra..., ale dasz menelowi 100zł? Jak już to 50gr, może kilka złotych, zgadza się? Tyle wart jest menel. Menel z jego „umiejętnościami” zasługuje na góra 5zł, więcej nie dostanie. Menel to jeden poziom niżej od robotnika w łańcuchu pokarmowym ludzkiego świata. Robotnik menela nienawidzi za to kim jest i adekwatnie do tego go traktuje. Ludzie krzykną z oburzeniem, lecz niestety śmierdzący menel wyzwala w nas nienawiść, a widać to pod każdym Lidlem, a nawet kościołem, gdzie menele przychodzą do „pracy”.
I teraz robotniku kochany odpowiedz sobie na pytanie. Czy zastanawiałeś się kiedyś nad rozwiązaniem problemu menelstwa? Żeby ich nie było, żeby było ich mniej, żeby „zarabiali” więcej, żeby było im lepiej? Czy wyzwoliło się w tobie altruistyczne podejście o którym tak na każdym kroku cię uczą: w kościele, w szkole, nawet mama i tata. Ja przyznam się, że nigdy nie pomyślałem jak systemowo rozwiązać problem menelstwa, ale za to „znam” mnóstwo rozwiązań jak mnie biednego robotnika wyswobodzić z ucisku biznesmena. Stosunek przeciętnego robotnika do menela jest podobny do stosunku przeciętnego biznesmena do robotnika – każdy patrzy swojego interesu. To taki łańcuch pokarmowy drogi robotniku, gdzie jesteś troszkę wyżej od menela. A że menel ci za bardzo nie zagraża, nie jest w stanie od ciebie nic wyegzekwować, bo jest SŁABY, zatem nie dasz mu tyle ile on by chciał, bo na tyle on wg ciebie NIE ZASŁUGUJE. Podobne zdanie ma biznesmen o tobie i o mnie. Ty nie zrozumiesz menela, biznesmen ciebie, ale ja postaram się to zrozumieć, tak jak od zawsze starałem się zrozumieć to, że to co mówią nie jest tym co jest. Nie oceniam tego, tylko opisuję – Etyka Opisowa Słynnego Filozofa.
ZASADA UTYLITARYZMU
Przenosząc tą zasadę na grunt praktyczny i tłumacząc ją na „inny język”, np. kapitalistyczny, komunistyczny i wiele innych, czyli naturalny (silniejszy i sprytniejszy wygrywa) należy nieco ją zmodyfikować.
Od zawsze obowiązuje nas system naturalny, a nie żaden kapitalizm, czy socjalizm. System jest taki jak ludzie, którzy go tworzą. Może się to nazywać różnie, ale zawsze wychodzą tylko proste prawdy, a można je zaobserwować w świecie istot żyjących. Złe bakterie i wirusy chcąc przetrwać, mutują, oszukują nas dobrych ludzi, żywią się nami wpędzając w choroby. Dobry człowiek wymyśla antybiotyki i szczepionki, by zabić złe bakterie. Biedna, dobra, ładna, puchata małpka jest pożerana przez złego węża. Dlaczego? Bo ktoś nam powiedział, że małpka jest dobra, a wąż zły, bakterie są złe, a my dobrzy. Haha, a może po prostu my chcemy przeżyć tak samo jak te bakterie, wąż i walczymy?
Więc jak wygląda zasada utylitaryzmu?
Zasada utylitaryzmu w naszych czasach wygląda tak: „jak największy pożytek dla jak największej ilości ludzi, ale tylko dla takiej największej ilości jaka jest konieczna, by mnie zaspokoić. By świat był taki jak chcę żeby był”
Należy zebrać sprzymierzeńców i zadbać o swój gatunek, rodzinę, plemię, naród, a przede wszystkim o SIEBIE. Gdzie tu szlachetność, skoro niszczymy inne życie (bakterie, inne zwierzęta, a nawet ludzi)?
Cały podział polityczny świata jest tego WIDOCZNYM DOWODEM. Cały podział RELIGIJNEGO ŚWIATA jest tego dowodem. Szlachetność to iluzja. Szlachetność jest możliwa na okrojonym obszarze – w obszarze swojej rodziny, plemienia, gatunku, warstwy społecznej. Jest szlachetny biznesmen dla innych biznesmenów, szlachetny menel dla menelów i szlachetny robotnik dla innych robotników.
Czy to takie trudne do zauważenia?
Jak mawiają różni GURU: wszystko jest na właściwym miejscu. Tu i Teraz wszystko jest tak jak trzeba, nie może być inaczej.
Słynny Filozof – Facebook