"Izabela, czterdziestka z kategorii „do przelecenia”, brak dzieci, brak męża, bo który baran wytrzymał by z kobietą pracującą po piętnaście godzin dziennie. (...) W jej biurze byłem tylko raz, na rozmowie kwalifikacyjnej. Zadała mi wtedy tylko jedne pytanie – „kobieta w łóżku czy praca do późna?”"