„Żyd, który znalazł coś, i czy to będzie przedmiot ożywiony, czy też nieożywiony, jest
zobowiązany do zwrotu znalezionej rzeczy jej właścicielowi. Jest całkowicie zrozumiałe (08 lipca
Szulchan Aruch-, Hoszen Miszpat ha-259, 1, zaczerpnięte z Talmudu, Baba Metzia, 26), że to odnosi się tylko do
Żyda, który coś stracił. Kiedy znaleziona rzecz należy do goja, to Żyd, nie tylko że nie jest
zobowiązany do zwrotu znalezionej rzeczy, ale wręcz przeciwnie, uważa się za grzech ciężki
zwracanie czegokolwiek gojowi, chyba to się robi w tym celu, żeby gojowie mówili: : <Żydzi,
zobowiązany do zwrotu znalezionej rzeczy jej właścicielowi. Jest całkowicie zrozumiałe (08 lipca
Szulchan Aruch-, Hoszen Miszpat ha-259, 1, zaczerpnięte z Talmudu, Baba Metzia, 26), że to odnosi się tylko do
Żyda, który coś stracił. Kiedy znaleziona rzecz należy do goja, to Żyd, nie tylko że nie jest
zobowiązany do zwrotu znalezionej rzeczy, ale wręcz przeciwnie, uważa się za grzech ciężki
zwracanie czegokolwiek gojowi, chyba to się robi w tym celu, żeby gojowie mówili: : <Żydzi,
oszustwo, kiedy on pozbawia go jednej szóstej jego jakiejś cenności. (7 1 Szulchan Aruch, Hoszen
Miszpat ha-225, 1 i 2, 227, zaczerpnięty z Talmudu, Baba Mecija, 49) .
„Kto oszukał swego sąsiada, musi zwrócić mu wszystko. (7 2 Szulchan Aruch, Hoszen Miszpat ha-225,
26, został zaczerpnięty z Talmudu Berahowv 13). Jest rzeczą oczywistą, że wszystko to odbywa się tylko
wśród Żydów. Oszukanie goja przez Żyda jest dozwolone i Żyd nie powinien zwracać gojowi