Teraz mam więcej chęci i siły do robienia rzeczy i rozwijania tak zwanych pasji niż gdy byłem nastolatkiem. W liceum spędzałem większość czasu wolnego po szkole i wakacje leżąc w łóżku i patrząc się w sufit. To podobno najlepszy okres w życiu
#przegryw

Nieswojo czuję się w obecności ludzi i mając z nimi kontakt. Motywacja do przełamania tego już nie istnieje. Gdyby nie zmuszałoby mnie do tego przeżycie nie miałbym chęci obcowania z nimi i tak zszczezł do końca życia. Jedynie mam jakąś chęć utrzymywania ograniczonego kontaktu z ludźmi podobnymi do mnie, ale często nawet to neguję
#przegryw

Nie patrzę na siebie w normalnych kategoriach porównując się z normikami, bo wiem, że nie jestem przystosowany do takiego życia jak większość. Przez wiele czynników i doświadczenia z przeszłości, które ukształtowały moją osobowość i myślenie nie byłbym w stanie tak żyć. Mając znajomych, będąc w związku, aktywnym społecznie, starając się spędzać czas z innymi jak najczęściej. Przywykłem do spędzania czasu nieustannie w samotności i relacje z ludźmi to dla mnie cierpienie psychicznePokaż całość

Zestarzałem się szybko w młodym wieku przez samotność i negatywne emocje. Tendencje genetyczne pewnie też miały wpływ i dużo czasu spędzonego na słońcu. Jak byłem nastolatkiem to mi już mówiono, że mam starą twarz. Teraz wyglądam jak zniszczony życiem człowiek. Gnijący trup. Zaniedbałem się też w jakimś stopniu przez wegetację. Albo cierpię na dysmorfofobie. Ale moja motywacja do prób wejścia w związek jest zerowa i żyję w izolacji od ludzi, więc jużPokaż całość

Mentalnie gniję za młodu. Jedyne sposoby spędzania wolnego czasu to chodzenie po lesie, czytanie książek i sen, internet rzadko też przeglądam i udzielam się. Na nic innego nie mam chęci ani motywacji I tak od nastoletniego okresu. Zero socjalizacji i chęci spędzania czasu z innymi ludźmi. Mało też mnie rzeczy interesuje. Nie chce mi się tego zmieniać. Nie chcę mi się przed nikim czegoś udowadniać i udawać. Świadomie lub nie, ale wybrałemPokaż całość