Ja to mam na przykład taki problem, że każdy zdrabnia moje imię. Nikt nie powie "Pawle", każdy "Pawełku". Mam 35 lat i wszyscy starsi i młodsi mówią do mnie "Pawełku". Koledzy w pracy, kadrowa, kierownik i sam dyrektor. Znajomi na piwie, kumpel z którym chodziłem do podstawówki ćwierć wieku temu i nauczycielka, która nas uczyła matematyki. -Pawełku, Pawełku, Pawełku... Nawet policjant, który mi wlepiał mandat za spożywanie w parku, spojrzał na dowód, spojrzał na mnie i zaczął: -Panie Pawełku... Zgłupiał. Coś mu nie grało. Jak "Panie", to przecież nie "Pawełku", ale jak nie "Pawełku", jak tu mu przecież taki oczywisty "Pawełek" stoi przed oczami?
Ja jako dziecko miałem ten problem, ze jako dziecko nigdy nie zdobyłem żadnej ksywki, która związałaby się z moją osoba na dłużej. Byłem po prostu "Matim" i tak tez przeważnie się wszyscy do mnie zwracali. Najbardziej było to frustrujące przy wybieraniu składów do grania w gałę, kiedy sypały się super ksywki znajomych i moja: "-ja biorę siwego, grubego i wąskiego, -to ja wezmę krzywego, mewe i MATIEGO"...
Mam 35 lat i wszyscy starsi i młodsi mówią do mnie "Pawełku". Koledzy w pracy, kadrowa, kierownik i sam dyrektor. Znajomi na piwie, kumpel z którym chodziłem do podstawówki ćwierć wieku temu i nauczycielka, która nas uczyła matematyki.
-Pawełku, Pawełku, Pawełku...
Nawet policjant, który mi wlepiał mandat za spożywanie w parku, spojrzał na dowód, spojrzał na mnie i zaczął:
-Panie Pawełku...
Zgłupiał. Coś mu nie grało. Jak "Panie", to przecież nie "Pawełku", ale jak nie "Pawełku", jak tu mu przecież taki oczywisty "Pawełek" stoi przed oczami?
"-ja biorę siwego, grubego i wąskiego,
-to ja wezmę krzywego, mewe i MATIEGO"...