Dzień V: W nocy przyszła do mnie dziewczyna. Najpierw pomyślałem, że już po mnie, ale przyszła w innym celu. Spytała się kim dokładnie jestem i czy naprawdę nie spotkałem innych ludzi. Powiedziałem jej, że jestem zwykłym 30 latkiem o niecodziennym wzroście, który wynosi 200 cm. Okazało się, że jest nieco młodsza ode mnie, bo ma 28 lat i nazywa się Julka a chłopaki od najmłodszego nazywają się Igor, Artur i Bartek. Potwierdziła również moje przypuszczenia, że Igor i Bartek to bracia. Opowiedziała również historię jak się spotkali. Kilka lat temu Julka uciekając przed wojskami chrześcijan natknęła się na mały zrujnowany domek jednorodzinny, gdzie znalazła Igora i Bartka. Igor chorował od paru dni a Bartek próbował mu jakoś pomóc jednak bez rodziców, którzy zostali spaleni na stosie za próbę załagodzenia konfliktów pomiędzy chrześcijanami a islamistami nie mógł sobie poradzić wtedy Julia stwierdziła, że im pomoże i oddała małemu ostatnie leki, które miała. Od tamtej pory byli prawie jak rodzina a Artura znaleźli 2 lata temu błąkającego się na mrozie i proszącego o pomoc. Gdy Artur odzyskał siły zaczęli zbierać najprzydatniejsze rzeczy do przetrwania aż do tej pory. Gdy to usłyszałem stwierdziłem, że moje życie w porównaniu do nich to była bajka. Wtedy Julia zaproponowała mi współpracę, która pomogłaby nam przetrwać w tym okrutnym świecie. Byłem zszokowany i poprosiłem o trochę czasu na przemyślenie tego. Współpraca z nimi miała, by swoje plusy np. Generatory prądu, możliwość rozmowy oraz jedzenie i papierosy jednak był jeden ogromny minus nie widziałem, czy mogę im zaufać i nie zostanę zdradzony. Rano, gdy wstałem zostałem wypuszczony i zaproszono mnie wspólne śniadanie, gdzie mogłem porozmawiać i zdobyć informację o każdym z członków ich grupy. Julia przed katastrofą była w technikum pielęgniarskim i zna podstawy pierwszej pomocy, zna również wiele leczniczych ziół i umie opatrywać rany. Artur radzi sobie wyśmienicie z pracami fizycznymi a Bartek zna się bardzo dobrze na mechanice. Igor szybko się uczy oraz bardzo szybko wyczuwa niebezpieczne sytuacje. Nie ukrywałem, że bardzo by mi się przydali i byli bardzo wiarygodni pomimo lęku, że wbiją mi nóż w plecy postanowiłem dać im szanse. Reszta dnia polegała na przeniesieniu wszystkich najpotrzebniejszych rzeczy do mnie. Chłopaki zamieszkali obok mojego domu, gdzie już mieli najpotrzebniejsze rzeczy. Pomogli mi ustawić generatory i po raz pierwszy od długiego czasu w moim domu było światło. Julka natomiast nie chciała dołączyć do chłopaków i upierała się, że chce zostać w mieszkaniu zemną. Byłem bardzo zaskoczony jej decyzją i zakłopotany jednak pozwoliłem jej na to, mimo iż nie byłem do końca pewny, że nie zrobi mi czegoś podczas snu. Gdy zastała już noc ostatnie kartony z zapasami zostały włożone do naszej spiżarni. Chłopaki poszli do siebie a ja będąc sam na sam z Julką w końcu mogłem dopytać się, dlaczego chciała ze mną zamieszkać i jaki ma w tym interes. Ona z uśmiechem na ustach odpowiedziała.

-Bo masz wygodniejszą łazienkę.

Ja nie więżąc co właśnie usłyszałem odpowiedziałem tylko.

-AHA?Pokaż całość

Dzień IV: Tej nocy nie spałem. Przez cały czas nie mogłem zasnąć przez to uczucie jakby ktoś mnie obserwował. Rano cały zmarznięty wyszedłem z auta i szybko się domyśliłem, dlaczego miałem wrażenie, że ktoś mnie obserwuje. Przede mną stały 4 osoby od prawej chłopak na oko 15 lat około 170 cm wzrostu, kruczoczarne krótkie włosy i brązowe oczy, w ręku trzymał mały plecak. Kolejny był blondynem na oko miał 18 lat i 180 cm wzrostu miał też mały zarost i brązowe włosy, które były bardzo potargane. Przedostatnią postacią był dzieciak około 8 lat miał z 130cm wzrostu też był blondynem a jego twarz wyglądała jak młodsza wersja tego osiemnastolatka prawdopodobnie byli to bracia. Dzieciak kurczowo trzymał za rękę ostatnią postać. Była to dziewczyna długie aż do bioder brązowe włosy. Nie potrafiłem ocenić jej wieku miała około 170 cm. Jej oczy miały coś niezwykłego w sobie widziałem w nich dobro i wyraz współczucia. Jednak mimika twarzy sugerowała, że nie jest przyjaźnie nastawiona. Odruchowo złapałem za nóż i szybko spytałem.



-Kim jesteście i co wy tu robicie?



OsiemnastolatekPokaż całość

Dzień III: Dziś wyruszam na wyprawę do najdalszego miasta w mojej okolicy, czyli do Lublina. Na wyprawę wziąłem prowiant, mały scyzoryk oraz nóż kuchenny, bo boje się, że jak spotkam człowieka to może nie być przyjaźnie nastawiony a z nożem czuje się troszeczkę pewniej. Po dojechaniu do miasta wszędzie unosił się lekki odór zgniłego mięsa jednak nie na tyle żeby człowieka wykręcało, najpierw pojechałem do jakiegoś sklepu budowlanego w poszukiwaniu generatora, żebyPokaż całość

DZIEŃ II: Hej. Dzisiejszy dzień będzie wprowadzeniem do mojego świata, bo w sumie to i tak nie mam nic lepszego do roboty. Apokalipsa zaczęła się kilkanaście lat temu. Jak na razie nie udało mi się ustalić czy na pewno nikt na świecie nie żyje, bo może ktoś się ostał. Jedno jest pewne w okolicy 60 km nie ma żywego człowieka są tylko bezludne wsie i miasta na których widać tylko bezpańskie psy,Pokaż całość

DZIEŃ I: Siema zastanawialiście się kiedyś jak to jest przeżyć koniec świata? Jeśli nie, to dobrze, a jeśli tak to nie macie pojęcia o końcu świata i nie życzę nikomu tego doświadczać. Zapytacie się co się takiego okropnego dzieje. Nic dosłownie nic, powoli widzisz jak cały świat zaczyna umierać z powodu wirusa, trwa to parę lat. Na jakimś zadupiu wybucha wojna po między dwoma religiami. Powoli zaczyna sypać się wszystko, ale tyPokaż całość