Moja znajoma z pracy zdradzała swojego chłopaka, w między czasie wzięła z nim ślub. Mam zdjęcie jak się przytula pod kołdrą z innym na parę miesięcy przed ślubem. Dla mnie na rękę by było, gdyby jej się dostało i się wydało bo poza tym jest okropnym człowiekiem. Tyle, że mam taką zasadę, że nie wtrącam się w życie innych, szczególnie obcych mi osób. No i szkoda mi tego chłopaka, boję się że się załamie, mają ze sobą dziecko, wygląda na szczęśliwego na zdjęciach z nią. Może czasem nieświadomość jest lepsza, przecież mogę zniszczyć mu życie, to duża odpowiedzialność móc wpłynąć na losy innych ludzi. Z drugiej strony mi go szkoda, ale świata nie zbawię, nie jest mi jakkolwiek bliski, żebym czuła się w obowiązku go uświadomić.
Boję się, że do końca życia zostanę sam. Mam 28 lat, zostawiła mnie ostatnio dziewczyna poznana na #tinder. Zainstalowałem sobie go od nowa, byłem na 3 randkach, ale stwierdziłem, że żadna z nich mi nie pasuje. Nie były tą samą dziewczyną, którą kochałem... Gdzie mogę kogoś poznać w tym wieku? Liceum, studia przespałem zamiast być aktywnym, tamten czas poświęciłem doskonaleniu siebie i wychodzeniu z przegrywu. To był błąd, powinienem
Wróciłem z roboty do chaty rodziców, tą samą drogą, zachaczając o tę samą żabkę w celu zakupu piwerka, co 5 lat wcześniej czyniłem dzień w dzień. Już po otworzeniu drzwi od klatki dziwnie się poczułem, później wszystko jakby rytualnie tak jak 5 lat temu, prysznic, szaber lodówki i cicha ewakuacja do pokoiku, gdzie do późnych godzin nocnych grałem w gierki, waliłem kapucyna, chlałem piwsko i zagryzałem chipsami.
I chociaż mógłbym ich winić za s---------e dzieciństwo, s---------e życie, milion kompleksów i oschłość emocjonalną, to zwyczajnie żal mi patrzeć, jak ja, wciąż walcząc o wyjście z przegrywu, wchodzę w swój prime time, a oni coraz szybciej zmierzają six feet deep, de facto większość życia będąc przegrywami. Trochę beka, że niby zawsze wiedziałem, że świat jest z-----y a ludzie c-----i, ale dopiero przygotowując się do chrztu zrozumiałem, co to naprawdę znaczy i że nie ma sensu w------ć się na starych. Moment, w którym wybaczyłem im r--------e mi psychiki, był jednym z ważniejszych w drodze do #wychodzimyzprzegrywu Drugim pewnie poznanie neuroplastyki.
No a teraz siedzę sam, pilnująch im mieszkania i zaraz skoczę na stację po więcej piwerka i chipsy, żeby powspominać stare, c-----e czasy. Niestety lapka brak, więc trzeba będzie pograć na telefonie w Grim Quest albo Final Fantasy Tactics.
Dobry wieczór. Ja w sprawie Christiana Paula i zapowiedzianego przeze mnie pozwu przeciwko TVP które wg mnie kłamie i dokonuje manipulacji za nasze pieniądze. Jestem właśnie po długim spotkaniu (wypiliśmy po 2 kawy) z mecenasem. I niestety część mirków która studziła moje emocje miała rację, że nie będzie to takie łatwe.
@obszarnik: napisz do TVN to sobie podłapią temat i pewnie będą chcieli go wykorzystać. Obawiam się że z cenzura nie bedzie tak łatwo wygrać w sądzie chyba że sprawa będzie medialna
Mam zdjęcie jak się przytula pod kołdrą z innym na parę miesięcy przed ślubem.
Dla mnie na rękę by było, gdyby jej się dostało i się wydało bo poza tym jest okropnym człowiekiem.
Tyle, że mam taką zasadę, że nie wtrącam się w życie innych, szczególnie obcych mi osób.
No i szkoda mi tego chłopaka, boję się że się załamie, mają ze sobą dziecko, wygląda na szczęśliwego na zdjęciach z nią.
Może czasem nieświadomość jest lepsza, przecież mogę zniszczyć mu życie, to duża odpowiedzialność móc wpłynąć na losy innych ludzi. Z drugiej strony mi go szkoda, ale świata nie zbawię, nie jest mi jakkolwiek bliski, żebym czuła się w obowiązku go uświadomić.