Otóż za kilka dni wychodzi najnowsza książka w moim przekładzie: Kobiety w kokpicie. Zapomniane bohaterki drugiej wojny światowej (oryg. Spitfire Women). Wreszcie było mi dane tłumaczyć książkę o tym, co uwielbiam najbardziej: o lotnictwie, o lataniu, o brytyjskich samolotach, o Spitfire'ach. :) Nie będę się rozwodził nad treścią, bo kto chce, przeczyta sobie opis na stronie wydawcy, ale ponad to, co można tam znaleźć, chcę dodać jedno: to po prostu kapitalna opowieść o zamiłowaniu do latania i o tym, że wojny tak naprawdę wygrywa się na zapleczu frontu.
No i jest to zdecydowanie najlepsza książka, nad jaką kiedykolwiek pracowałem. Zarówno pod względem jakości samej treści, jak i poziomu mojej własnej pracy; wiem, że to pierońsko nieskromne, ale po prostu widzę, jak wiele nauczyłem się w ciągu ostatnich paru lat i jak ta wiedza przejawia się w praktyce. :)
@CanisLupusLupus: i nie ma cisnienia od pracodawcy, ze terminy gonia? Wybacz za te wszystkie pytania, ale zastanawiam sie nad translatoryka wlasnie i cenne sa infofmacje z pierwszej reki ;)
@teemo: co do polskiego sie zgadzam, ale pisze go tylko dlatego ze mozna uzyskac wiecej punktow w rekrutacji na studia niz piszac podstawe, ale wos to co innego, jest duzo konkretniejszy w porownaniu do polskiego, wymaga wiedzy i pewnego obeznania z polityka i najnowsza historia.
KOMU ZACHCIAŁO SIĘ W TRAKCIE STUDIÓW DZIENNYCH ROBIĆ PODYPLOMOWE I PRZEZ TEN I PRZYSZŁY WEEKEND BĘDZIE SIEDZIAŁ NA ZAJĘCIACH, NIE WSPOMINAJĄC JUŻ O ZAJĘCIACH ZE STUDIÓW DZIENNYCH NORMALNIE W TYGODNIU?