Film dokumentalny o życiu i twórczości Czesława Niemena. Pierwsza część filmu dotyczy lat młodzieńczych tego wielkiego muzyka. Lat spędzonych na Białorusi w rodzinnych Starych Wasiliszkach. Był to okres kształtowania się osobowości artystycznej Czesława Niemena - wówczas Czesława Wydrzyckiego - który od najmłodszych lat przejawiał uzdolnienia plastyczne i muzyczne. Już wtedy śpiewał w chórze kościelnym, był uczniem Pedagogicznego Liceum Muzycznego w Grodnie. Pierwsza część kończy się w momencie, kiedy Wydrzyccy zdecydowali się na
@lesio_knz: Pozwolę się podpiąć pod pierwszy komentarz, bo chciałbym dodać kilka istotnych faktów.
W filmie nieco po macoszemu potraktowano całą dekadę 1970-1980. Muzyka Niemena z tych lat uchodzi za trudną, lecz jest przede wszystkim nieznaną. Na świecie ogromną popularnością cieszył się wtedy rock progresywny, a największe sukcesy święciły takie zespoły jak Pink Floyd, King Crimson, YES, Jethro Tull czy Genesis.
Nasz muzyk w pewnym momencie porzucił formę prostej piosenki na rzecz
@boguchstein: O tak, "Pieśń Wernyhory" jest mistrzostwem świata :) Podobnie jak cały album "Idee fixe" i "Aerolit"... Lubię też koncertowe "41 Potencjometrów Pana Jana" z 1973 roku :) Znasz?
@Jeremi1971: Niestety, absolutnie nie mogę się z tym zgodzić. Niemen w znacznej mierze śpiewane przez siebie utwory komponował i aranżował samodzielnie. Fakt, w latach '60 kilka przebojów zostało mu "podanych na tacy" ("Pod Papugami", "Sen o Warszawie", "Obok nas"), ale równie wiele jest wyłącznie jego autorstwa - "Sukces", "Czas jak rzeka", "Pamiętam ten dzień". Ponadto, sam skomponował muzykę do "Bema pamięci żałobnego rapsodu" jak i do "Jednego serca" czy też "Mów
@PtakRockAndRoll: Stary, rozwaliłeś mnie! Jeśli już sam "Lament" jest z końcówki lat 70 i jest to jego utwór to ja nie mam wątpliwości co do talentu P. Niemena!
Komentarze (13)
najlepsze
W filmie nieco po macoszemu potraktowano całą dekadę 1970-1980. Muzyka Niemena z tych lat uchodzi za trudną, lecz jest przede wszystkim nieznaną. Na świecie ogromną popularnością cieszył się wtedy rock progresywny, a największe sukcesy święciły takie zespoły jak Pink Floyd, King Crimson, YES, Jethro Tull czy Genesis.
Nasz muzyk w pewnym momencie porzucił formę prostej piosenki na rzecz
jak tylko zaczął sam komponować i aranżować, stracił to coś...