Nie rozumiem ludzi, którzy chodzą do kina - jest to nielogiczne oraz nieopłacalne ekonomicznie, co po lekturze tego merytorycznego wpisu przyzna każdy racjonalny człowiek. Bilet do kina kosztuje te 15-25 zł, niby niewiele, ale po co w XXI wieku wydawać pieniądze na coś, co można w sekundę mieć za darmo poprzez pobranie filmu w internecie? Obecnie nawet premiery kinowe są w dobrej jakości tuż po premierze. Ok, ale ktoś powie 'stać mnie,
Wyraź swoją opinię dotyczącą chodzenia do kina:
Chodzę do kina, uważam że to normalna sprawa68.6% (1972)
Chodzę do kina, ale po Twoich argumentach sam już nie wiem czy powinienem tak robić2.7% (78)
Nie chodzę do kina, ale rozumiem jeśli ktoś tak robi21.7% (625)
Nie rozumiem ludzi, którzy chodzą do kina - trafiłeś w samo sedno, genialny wpis6.9% (199)
@LudzkieScierwo: Dlatego warto chodzić do mniejszych kin studyjnych gdzie ludzie są bardziej kulturalni, poza tym w kinie jest inna atmosfera i możesz doświadczać emocji razem z innymi. Kino ma swój urok. Czasem nie warto wszystkiego kalkulować.
Posiadam. Wróć. Moja żona posiada kota, rasy kotka, rasy czarnej, rasy ze schroniska, rasy małe kocie. Guzik by mnie to obchodziło gdyby nie fakt, że jest małe, że chodzi to to bez przerwy za mną i trzeszczy- a to na ręce, a to żreć, a to trzeszczy dla samego trzeszczenia zupełnie jak jej pani. Generalnie pogłaskać mogę, kopnąć jakąś rzecz która leży na ziemi żeby kot za nią biegał też, niech chowa się zdrowo do czasu aż raz zapomnę zamknąć terrarium i zajmie się nim mój wąż, reszta to nie mój problem. Ale do czasu. Staje się to moim problemem gdy moja współmałżonka udaje się w celach służbowych gdzieś tam na ileś tam. I spada na mnie karmienie wyprowadzanie i sprzątanie po tym całym tałatajstwie. Jako, że to zawsze lekko olewam i robię wszystko w ostatni dzień przed powrotem małżonki- nie nastręcza mi to wiele problemów. Kot jest od niedawna i od niedawna jest nowy zwyczaj- niezamykania łazienki, gdyż w niej znajduje się urządzenie zwane potocznie kuwetą, do którego kot robi to samo co ja w toalecie, czyli wchodzi i może spokojnie pomyśleć. Mnie jednak uczono całe życie zamykać te cholerne drzwi do łazienki za sobą, więc stale żona mi trzeszczała, że kot tam nie może wejść i „myśleć”. Ja jestem stary i się nie nauczę, poza tym mieszkam tu dłużej niż ten kot, sam dom stawiałem, moje drzwi, mój kibel, w---------ć więc. I postawiłem na swoim. Od jakiegoś czasu kot chodzi do toalety razem ze mną. Jak nie ma małżonki to musi zazwyczaj czyhać na mnie albo miauczeć coby przypomnieć, że trzeba mu łazienkę otworzyć, bo jak jest żona to ona ma już w biosie zaprogramowane- ja wychodzę i zamykam, ona idzie i otwiera, żeby kot mógł wejść- taka technologia po prostu.
#anonimowemirkowyznania Mirki, mam problem. Od 6 miesięcy jestem w związku z naprawdę fajnym #niebieskipasek. On jest 10 lat starszy ode mnie i oboje myślimy o tym związku poważnie, ale... On powiedział, że kategorycznie nie chce mieć dzieci. Ze dla niego to byłby koniec, wpadłby w alkoholizm, znienawidziłby mnie i dziecko, nie umiałby go kochać i "to po prostu nie dla niego i nie umie tego wyjaśnić". Ja nigdy jakoś nie szalałam za dziećmi, wręcz ich nie lubiłam, ale jak mi to powiedział, to zdałam sobie sprawę, że kiedyś chciałabym mieć dziecko, a najlepiej 2. Oczywiście nie teraz, gdy jeszcze studiuję i nie mam stabilnej sytuacji, tak gdzieś za 8-10 lat. Wiem, że jeślibym zrezygnowała z posiadania dzieci to oszukałabym swoją naturę i odbiłoby mi i zaczęłabym przelewać swój instynkt macierzyński w koty albo stałabym się feminazistką. Powiedział mi, że jeśli chcę mieć dzieci to mogę od niego odejść. Ale ja nie chcę tego kończyć, bo zdążyłam go pokochać. On twierdzi, że taki już jest i nigdy mu się to nie odmieni. Nie wiem co robić, czy brnąć w to dalej z myślą, że to się musi skończyć i muszę znaleźć kogoś kto będzie chciał mieć ze mną dzieci? Czy może jest szansa, że mimo jego zapewnień coś mu się odmieni i będzie chciał dziecka? Nie wiem co robić, doradźcie coś...
Cierpiała na schizofrenię i to spowodowało wiele przykrości w naszej rodzinie. W wielkim skrócie: kilka lat temu z jakiegoś totalnie absurdalnego powodu obraziła się na wszystkich i wyjechała gdzieś w okolice Wrocławia. Nie miała tam nikogo, od osób trzecich wiem że chwytała się różnych drobnych prac, jak opieka nad dziećmi.
Z całej rodziny kontaktowała się jedynie z jednym wujkiem, ale była to komunikacja dość jednostronna, bo dzwoniła do niego z zastrzeżonego numeru i pisali do siebie listy, ale ona podała tylko adres skrytki pocztowej. Przez te lata działy się różne rzeczy, między innymi wysyłała listy napisane rzekomo przez jej "opiekunkę", innym razem była to "prawniczka".
Jeśli wujek z babcią trzymali komitywę, a ona sama nie chciała żebyście coś o niej wiedziały, to pewnie ciężko będzie od wujka wyciągnąć jak to z jej śmiercią było. Babcia sama się od was odsunęła, ale to wszystko przez chorobę. Albo przycisnąć wujka do muru albo trochę poszpiegować, jeśli macie adres babci popytać sąsiadów. Jedno jest pewne - twoja mama i ciocia powinny się już o tym dowiedzieć. Chora nie chora to
Wyraź swoją opinię dotyczącą chodzenia do kina: