Żeby choć na chwilę poczuć się szczęśliwym, zakładam czasem na instagramie konto, dzięki któremu udaję przypadkowego obcokrajowca, który wszystko followuje licząc na wzajemność. Przeglądam tak profile dziewczyn, z którymi chodziłem do gimnazjum i ich przyjaciółek. Wyobrażam sobie, że jesteśmy w szczęsliwym związku i choć na chwilę zapominam o wszystkim #przegryw
@soluwka_przgrywu: Pochodzę z małej wiochy w której chyba nawet nie ma 100 mieszkańców, z niezbyt zamożnego domu. Od razu po maturze poszedłem do pracy - udało mi się ją znaleźć w stowarzyszeniu zajmującym się pozyskiwaniem funduszy unijnych, rozwojem regionu oraz promocją, więc miałem dobrą bazę, by nauczyć się zorganizować swoją pracę oraz poznać sporo kruczków prawnych + zdobyć poważne jakby nie patrzeć znajomości wśród różnych przedsiębiorców czy instytucji. Później poszedłem na
20 lat, klasa maturalna. Poza szkołą zero znajomych i brak życia towarzyskiego. Jeśli chodzi o kontakty z dziewczynami, to można powiedzieć, że jestem jaroszem. Nigdy nie trzymałem nawet za rękę
@kamil150794: tylko ta myśl trzyma mnie przy życiu. Chociaż jak znam moje #!$%@?, to nic się nie zmieni, poza opuszczeniem przyjemnej piwnicy na pokój w standardzie prl
#przegryw