Kroniki Gothic II Noc Kruka – część IV (Stan postaci poziom 5 – obywatel Khorinis)
Jeśli chcesz być wołany do następnych kronik, plusuj komentarz na dole!
Polubiłem tę grę! Pod pewnymi względami stawia na więcej kombinowania i robienia wszystkiego by sobie ułatwić rozgrywkę i gra świetnie za to wynagradza, a widać, że jest to wpisane w punkt całej rozgrywki. Miasto nocą jest mega klimatyczne, co prawda brakuje mi tutaj takiego poczucia „zagrożenia niewiadomego pochodzenia” z Gothica I, ale tutaj klimat jest inny, i to nie oznacza że gorszy. Wychodzę z założenia, że wszystko jest dobre, jeśli jest odpowiednio zrobione. Tutaj klimat sielankowy i miastowy, ale też mający swoje problemy, praktyki i pewne schematy. Jest baaardzo odczuwalny wzrost poziomu trudności. Moje przyzwyczajenia z Gothica I są tutaj wręcz wskazane. Widać, że gra jest mocno nastawiona na maksymalizację prób wyłuskania co do jednego złota i punktu doświadczenia. Widzę to nie tylko po samej rozgrywce, która zmusza mnie to do desperackiego szukania każdego zioła, złota czy bełtu, ale waszych komentarzach, które wręcz opiewają w rozbudowane porady, oparte na matematycznej precyzji co do wydawania PN. Ma to swój sens, ale chyba zaczynam rozumieć, co mieliście na myśli mówiąc, że gra nie jest „newbie friendly”. Choć lubię trudne gry i stawiające przed graczem jakieś wyzwanie, tak rozumiem, że inni mogliby na to wszystko narzekać.
ale waszych komentarzach, które wręcz opiewają w rozbudowane porady, oparte na matematycznej precyzji co do wydawania PN
Najważniejsze to wydawać punkty, mając poziom w danej umiejętności 24,29,34 itd, bo pozwala to zaoszczędzić trochę punktów nauki. Reszta wedle uznania, chociaż niepotrzebnie zainwestowałeś w skradanie na tym etapie, tak samo nie inwestuj w wydobywanie składników z potworów, bo szkoda PN na tak wczesnym etapie gry :)
I jeszcze jedno: "…Ale Beliar nie znosił widoku światła i niszczył wszystko, co Innos stworzył. Ujrzał wtedy Adanos, że w ten sposób nic nie może istnieć na świecie: ani jasność, ani mrok. Stanął więc między swymi braćmi i próbował pojednać ich ze sobą. Jednakże bez skutku. Ale tam, gdzie stanął Adanos, ani Innos, ani Beliar nie mieli żadnej władzy. W miejscu tym ład i chaos współistniały w harmonii. Tak oto powstało morze,
Jeśli chcesz być wołany do następnych kronik, plusuj komentarz na dole!
Polubiłem tę grę! Pod pewnymi względami stawia na więcej kombinowania i robienia wszystkiego by sobie ułatwić rozgrywkę i gra świetnie za to wynagradza, a widać, że jest to wpisane w punkt całej rozgrywki. Miasto nocą jest mega klimatyczne, co prawda brakuje mi tutaj takiego poczucia „zagrożenia niewiadomego pochodzenia” z Gothica I, ale tutaj klimat jest inny, i to nie oznacza że gorszy. Wychodzę z założenia, że wszystko jest dobre, jeśli jest odpowiednio zrobione. Tutaj klimat sielankowy i miastowy, ale też mający swoje problemy, praktyki i pewne schematy. Jest baaardzo odczuwalny wzrost poziomu trudności. Moje przyzwyczajenia z Gothica I są tutaj wręcz wskazane. Widać, że gra jest mocno nastawiona na maksymalizację prób wyłuskania co do jednego złota i punktu doświadczenia. Widzę to nie tylko po samej rozgrywce, która zmusza mnie to do desperackiego szukania każdego zioła, złota czy bełtu, ale waszych komentarzach, które wręcz opiewają w rozbudowane porady, oparte na matematycznej precyzji co do wydawania PN. Ma to swój sens, ale chyba zaczynam rozumieć, co mieliście na myśli mówiąc, że gra nie jest „newbie friendly”. Choć lubię trudne gry i stawiające przed graczem jakieś wyzwanie, tak rozumiem, że inni mogliby na to wszystko narzekać.
Swoją
źródło: comment_CJMkXbPJBGR0piCE0A2baGIZn3NO7wnq.jpg
PobierzNajważniejsze to wydawać punkty, mając poziom w danej umiejętności 24,29,34 itd, bo pozwala to zaoszczędzić trochę punktów nauki. Reszta wedle uznania, chociaż niepotrzebnie zainwestowałeś w skradanie na tym etapie, tak samo nie inwestuj w wydobywanie składników z potworów, bo szkoda PN na tak wczesnym etapie gry :)
"…Ale Beliar nie znosił widoku światła i niszczył wszystko, co Innos stworzył. Ujrzał wtedy Adanos, że w ten sposób nic nie może istnieć na świecie: ani jasność, ani mrok. Stanął więc między swymi braćmi i próbował pojednać ich ze sobą. Jednakże bez skutku. Ale tam, gdzie stanął Adanos, ani Innos, ani Beliar nie mieli żadnej władzy. W miejscu tym ład i chaos współistniały w harmonii. Tak oto powstało morze,