„Dokument filmowe i transmisje telewizyjne, które są bezpośrednimi odwzorowaniami rzeczywistości, tracą swoją realność, bo obrazy ich są tylko tautologią prawdy, stają się odbiciem samych siebie, a więc tworzą świat luster. Jest to świat stworzony z powtórzeń tak bardzo bezpośrednich, że okazują się one fotokopiami, których wyłącznym tematem są zauważalne gesty ludzkiego zachowania. Taki świat musi być pozbawiony metafizyki i tej pocieszającej pewności, którą dają wewnętrzne poszukiwania. [...] Obraz nie daje nam ani