Generalnie wydaje mi się, że na stare lata O'Sullivan staje się w pewnym sensie ofiarą swojego własnego sukcesu. Wygrał już wszystko co było do wygrania, pobił wszelkie rekordy jakie były do pobicia (może poza liczbą zwycięstw w MŚ), nie musi już nikomu nic udowadniać, więc co mu zostało? Cieszenie się grą i bardzo luźne podejście do niej. Nie ciąży na nim żadna presja, więc ma wywalone na to, co pomyślą o nim
@CHVRCH_OF_RA: Ujmę to następująco: po tym pamiętnym pojedynku z Dennisem byłem się w stanie szybko podnieść. Wiedziałem, że Dennis w dłuższym przedziale czasowym nie jest tak dobrym zawodnikiem jak ja. Prawdziwym dramatem były dla mnie lata 90-te, kiedy Stephen Hendry odnosił sukcesy. O ile z pamiętnym finałem z 1985 roku byłem sobie w stanie szybko poradzić, o tyle nie mogłem sobie poradzić z nową potęgą w snookerze. W tamtym czasie
@grzesiecki: Mistrz czy nie mistrz, też człowiek. Również byłem mistrzem w latach 80-tych i zdaję sobie sprawę, że z moją grą mało prawdopodobnym jest, iż utrzymałbym się w topce w latach obecnych.
#snooker