Tytuł:Prądy przestrzeni Autor:Isaac Asimov Gatunek:fantasy, science fiction Ocena:7/10 ISBN:978-83-8188-928-5 Asimova czytam trochę z obowiązku wobec klasyki science fiction. To w końcu jeden z autorów, którzy kładli fundamenty pod cały gatunek, zwłaszcza jeśli chodzi o roboty i słynne trzy prawa robotyki. Jestem teraz w trakcie czytania większego uniwersum Fundacji — po serii o Robotach dotarłem do etapu Imperium Galaktycznego — i przyznam, że trochę brakuje mi tu właśnie tego „robotycznego” Asimova.
„Prądy przestrzeni”, podobnie jak wcześniejsze „Gwiazdy jak pył”, pokazują raczej kolejny fragment galaktyki, po której ludzkość rozpierzchła się dzięki podróżom międzygwiezdnym. To bardziej przygodowo-polityczna historia niż opowieść o wielkich technologiach przyszłości. I z jednej strony czytało mi się ją całkiem dobrze — chyba nawet lepiej niż poprzedni tom — ale z drugiej trudno powiedzieć, żebym był mocno wciągnięty. Współcześni autorzy potrafią jednak znacznie skuteczniej przykuć uwagę.
Mam też z Asimovem pewien stały problem: jego przyszłość miejscami bardzo się zestarzała. Poza robotami, nadprzestrzenią i kilkoma gadżetami, w tym świecie nie ma aż tak wiele elementów, które naprawdę kojarzyłyby się z tysiącami lat rozwoju cywilizacji. Ludzie nadal korzystają z książek, papieru i prostych interfejsów, które dziś potrafią wyglądać bardziej archaicznie niż futurystycznie.
Sama intryga w „Prądach przestrzeni” jest poprawna, ale chwilami wydawała mi się trochę naciągana. Nie zawsze rozumiałem motywacje bohaterów, a i z żadnym z nich nie związałem się szczególnie mocno — raczej pełnią funkcję narzędzi do prowadzenia fabuły. Zakończenie też nie dało mi jakiejś dużej satysfakcji, raczej po prostu domknęło historię.
Ostatecznie: książka była w porządku. Jako kolejny etap poznawania uniwersum Asimova sprawdziła się lepiej niż „Gwiazdy jak pył”, ale nadal traktuję ją bardziej jako ciekawostkę z historii science fiction niż coś, co samo w sobie mocno mnie porwało.
@T34v2: serial był świetny. Za książki zabieram się od kilku lat i w końcu trzeba będzie zacząć czytać ps. czy po tym co kończy serial dalej jest w książkach ciekawiej?
@CipakKrulRzycia: z ostatnich książek to bardzo dobry jest cykl "Wspomnienie o przeszłości Ziemi" aka "Problem trzech ciał". Całkiem dobry jest również Projekt Hail Mary
@CipakKrulRzycia: ostatnie trzy tomy są najlepsze bo pokazują ze wszystkie "dobre" decyzje które podjeli bohaterowie w przeszłości wcale nie muszą oznaczać dobrej przyszlosci. W sumie Expanse to chyba jedyna długa seria książek które nie wyciagaja w trakcie serii deus ex machiny z d--y aby pchać fabule do przodu, a twardo trzymała się mechanik z pierwszych 3 książek które były wprowadzeniem do całego cyklu.
@CipakKrulRzycia: do dziś ciężko mi przeboleć, ze serial nie przedstawi już calego wątku Lakonii, który jest wspaniały (czyli wlasnie akcja z ostatnich części)
@rail_man: serial nadal ma status "otwarty" a Alcon- posiadający prawa do serialu - nadal mówi otwarcie o "przerwie" w serii. Najlepsze jest to ze w sumie nawet jeśli Alcon zrobic ostatnie 3 sezony za 10 lat, to i tak nic się nie stanie bo w książkach przerwa miedzy 6 a 7 tomem to prawie 30 lat (o czym wspomjnaja nawet aktorzy z serialu, mówiąc ze powrót w jakiejś formie jest
„ a jaki jest Twój top w miarę nowych SF. Pytam bo dawno nic z SF nie czytałem” @CipakKrulRzycia: może nie 10/10 ale bardzo fajna jest seria: Nasze imię legion, nasze imię Bob.
Dla tych, którym nie chce się czytać moich poniższych wypocin TLDR: w 100% darmowa książka Megalopolis 2077 w wersji ePUB, PDF i Mobi, dostępna z poziomu sklepu ze Znaleziska po wpisaniu w koszyku kodu WYKOP. Książkę możecie pobrać za darmo do końca roku. To taka moja prywatna promocja
Tytuł:
Prądy przestrzeniAutor:
Isaac AsimovGatunek:
fantasy, science fictionOcena:
7/10ISBN:
978-83-8188-928-5Asimova czytam trochę z obowiązku wobec klasyki science fiction. To w końcu jeden z autorów, którzy kładli fundamenty pod cały gatunek, zwłaszcza jeśli chodzi o roboty i słynne trzy prawa robotyki. Jestem teraz w trakcie czytania większego uniwersum Fundacji — po serii o Robotach dotarłem do etapu Imperium Galaktycznego — i przyznam, że trochę brakuje mi tu właśnie tego „robotycznego” Asimova.
„Prądy przestrzeni”, podobnie jak wcześniejsze „Gwiazdy jak pył”, pokazują raczej kolejny fragment galaktyki, po której ludzkość rozpierzchła się dzięki podróżom międzygwiezdnym. To bardziej przygodowo-polityczna historia niż opowieść o wielkich technologiach przyszłości. I z jednej strony czytało mi się ją całkiem dobrze — chyba nawet lepiej niż poprzedni tom — ale z drugiej trudno powiedzieć, żebym był mocno wciągnięty. Współcześni autorzy potrafią jednak znacznie skuteczniej przykuć uwagę.
Mam też z Asimovem pewien stały problem: jego przyszłość miejscami bardzo się zestarzała. Poza robotami, nadprzestrzenią i kilkoma gadżetami, w tym świecie nie ma aż tak wiele elementów, które naprawdę kojarzyłyby się z tysiącami lat rozwoju cywilizacji. Ludzie nadal korzystają z książek, papieru i prostych interfejsów, które dziś potrafią wyglądać bardziej archaicznie niż futurystycznie.
Sama intryga w „Prądach przestrzeni” jest poprawna, ale chwilami wydawała mi się trochę naciągana. Nie zawsze rozumiałem motywacje bohaterów, a i z żadnym z nich nie związałem się szczególnie mocno — raczej pełnią funkcję narzędzi do prowadzenia fabuły. Zakończenie też nie dało mi jakiejś dużej satysfakcji, raczej po prostu domknęło historię.
Ostatecznie: książka była w porządku. Jako kolejny etap poznawania uniwersum Asimova sprawdziła się lepiej niż „Gwiazdy jak pył”, ale nadal traktuję ją bardziej jako ciekawostkę z historii science fiction niż coś, co samo w sobie mocno mnie porwało.
#bookmeter #fantasy #fiction #fantasybookmeter #sciencefictionbookmeter
źródło: Prądy przestrzeni
Pobierzps. czy po tym co kończy serial dalej jest w książkach ciekawiej?
Tak, polecam książki, łącznie z nowelkami
@CipakKrulRzycia: może nie 10/10 ale bardzo fajna jest seria: Nasze imię legion, nasze imię Bob.