Prawdziwy Uroboros. Prawdopodobnie większość z nas kojarzy symbol Uroborosa – węża, względnie wężopodobnego stwora zwiniętego w pierścień i gryzącego własny ogon, który bez przerwy pożera sam siebie i z samego siebie się odradza. Uroboros, symbolizujący nieskończoność i cykliczne powtarzanie się obiegu czasu, wywodzi się ze starożytnego Egiptu, a jego najstarsze przedstawienia są datowane na XIV wiek p.n.e.
W świecie przyrody istnieje też jednak prawdziwy Uroboros – jaszczurka z rodziny szyszkowcowatych, z gatunku Ouroborus cataphractus. Ten niewielki, dorastający maksymalnie do 20 cm całkowitej długości szyszkowiec jest endemitem zasiedlającym skaliste stoki górskie w półpustynnym regionie Karru, zlokalizowanym w zachodniej części Południowej Afryki. W języku angielskim jest popularnie znany jako armadillo lizard, czyli „jaszczurka pancerna” i nie bez powodu, ponieważ jego ciało jest rzeczywiście pokryte grubymi, przypominającymi pancerz łuskami, które na grzbiecie i na ogonie są dodatkowo kolczasto zakończone.
W celu obrony przed napastnikiem zaniepokojony szyszkowiec zwija się, chwytając w pysk końcówkę swojego ogona i chowając wszystkie łapy pod brzuch. Chroni w ten sposób swoje miękkie „podwozie”, wystawiając na zewnątrz twarde, kolczaste łuski pokrywające wierzch jego ciała. W takiej pozycji staje się trudniejszym łupem dla drapieżników.
Czy symbol Uroborosa mógł zostać zainspirowany pozycją obronną małego szyszkowca? Trudno powiedzieć, ponieważ starożytni Egipcjanie mieli bardzo ograniczoną wiedzę o ziemiach kontynentu afrykańskiego na południe od Sudanu, a najdalej na południe wysuniętymi regionami, z którymi handlowali, były obszary dzisiejszej Erytrei i Somalii. Czy opowieści o dziwnym gadzie zwijającym się w kłębek i gryzącym własny ogon mogły dotrzeć do nich z odległych, południowych krańców kontynentu – nie wiadomo. Tak czy inaczej, starożytny Uroboros na pewno zainspirował współcześnie używaną nazwę łacińską tej jaszczurki.
Inna prawdopodobna inspiracja dla Uroborosa byłaby z pewnością dużo mniej urocza. Nie istnieją węże, które mają w zwyczaju gryźć własny ogon, jednak zdarza się, że bardzo zestresowane, zdezorientowane, chore, a czasem także umierające osobniki różnych gatunków węży mylnie postrzegają końcówkę swojego ogona jako zdobycz i próbują ją połknąć. Nie jest to jednak normalne dla węży zachowanie.
Czy symbol Uroborosa mógł zostać zainspirowany pozycją obronną małego szyszkowca?
@Apaturia: Nie, nie mógł i nie wiem w ogóle skąd taki pomysł skoro mowa o wężu i takie zachowanie jest dobrze udokumentowane (chociaż nie do końca wiadomo co jest powodem, niemniej podejrzewa się depresję albo autoagresję)
@Apaturia: bardziej z uroborosem mi się kojarzy ta taka śmieszna meduza, która ma dziwny sposób umierania - taki jakiś nie do końca skuteczny - "Turritopsis dohrni".
@JuliuszSlowacki: Jasne, że domyślnie Uroboros był wężem, dlatego zaznaczyłam, że ta inspiracja zadziałała raczej w drugą stronę - w sensie, jaszczurka zawdzięcza Uroborosowi łacińską nazwę.
Niemniej warto pamiętać, że węże i jaszczurki (a zwłaszcza te jaszczurki, które mają wyraźnie wydłużone ciała) w wielu starożytnych kontekstach występowały zamiennie, bo postrzegano je jako jeden rodzaj zwierząt i nie rozróżniano ich tak, jak my to robimy współcześnie. Tym bardziej takie rozróżnienie mogłoby się
@Apaturia: otóż prawda jest zgoła inna- to ta jaszczurka została zainspirowana gdy zobaczyła obrazek ouroborosa i zaczęła robić wygibasy bo uznała, że trzeba spełniać marzenia. Pytasz skąd wiem? Otóż to proste - bredzę
@TytanowyOdpyt: Nie mam pojęcia, na ile ten design był inspirowany Uroborosem - ale tak czy inaczej, jak dla mnie to jeden z fajniej wyglądających droidów :)
Świetny materiał, takie wpisy ratują poziom tego serwisu. Ciekawe czy starożytni Egipcjanie mieli jakiegoś proto-wykopa gdzie się o to kłócili ( ͡°͜ʖ͡°)
W świecie przyrody istnieje też jednak prawdziwy Uroboros – jaszczurka z rodziny szyszkowcowatych, z gatunku Ouroborus cataphractus. Ten niewielki, dorastający maksymalnie do 20 cm całkowitej długości szyszkowiec jest endemitem zasiedlającym skaliste stoki górskie w półpustynnym regionie Karru, zlokalizowanym w zachodniej części Południowej Afryki. W języku angielskim jest popularnie znany jako armadillo lizard, czyli „jaszczurka pancerna” i nie bez powodu, ponieważ jego ciało jest rzeczywiście pokryte grubymi, przypominającymi pancerz łuskami, które na grzbiecie i na ogonie są dodatkowo kolczasto zakończone.
W celu obrony przed napastnikiem zaniepokojony szyszkowiec zwija się, chwytając w pysk końcówkę swojego ogona i chowając wszystkie łapy pod brzuch. Chroni w ten sposób swoje miękkie „podwozie”, wystawiając na zewnątrz twarde, kolczaste łuski pokrywające wierzch jego ciała. W takiej pozycji staje się trudniejszym łupem dla drapieżników.
Czy symbol Uroborosa mógł zostać zainspirowany pozycją obronną małego szyszkowca? Trudno powiedzieć, ponieważ starożytni Egipcjanie mieli bardzo ograniczoną wiedzę o ziemiach kontynentu afrykańskiego na południe od Sudanu, a najdalej na południe wysuniętymi regionami, z którymi handlowali, były obszary dzisiejszej Erytrei i Somalii. Czy opowieści o dziwnym gadzie zwijającym się w kłębek i gryzącym własny ogon mogły dotrzeć do nich z odległych, południowych krańców kontynentu – nie wiadomo. Tak czy inaczej, starożytny Uroboros na pewno zainspirował współcześnie używaną nazwę łacińską tej jaszczurki.
Inna prawdopodobna inspiracja dla Uroborosa byłaby z pewnością dużo mniej urocza. Nie istnieją węże, które mają w zwyczaju gryźć własny ogon, jednak zdarza się, że bardzo zestresowane, zdezorientowane, chore, a czasem także umierające osobniki różnych gatunków węży mylnie postrzegają końcówkę swojego ogona jako zdobycz i próbują ją połknąć. Nie jest to jednak normalne dla węży zachowanie.
➡️ tag serii do obserwowania: #7ciekawostekprzyrodniczych
#gruparatowaniapoziomu #ciekawostki #przyroda #natura #zwierzeta #zwierzaczki #gady #jaszczurki #herpetologia #afryka #mitologia #symbole
źródło: Szyszkowiec_i_Uroboros
Pobierzźródło: armadillo-girdled-lizard
Pobierzźródło: Ouroborus_cataphractus
Pobierz@Apaturia: Nie, nie mógł i nie wiem w ogóle skąd taki pomysł skoro mowa o wężu i takie zachowanie jest dobrze udokumentowane (chociaż nie do końca wiadomo co jest powodem, niemniej podejrzewa się depresję albo autoagresję)
źródło: image
PobierzNiemniej warto pamiętać, że węże i jaszczurki (a zwłaszcza te jaszczurki, które mają wyraźnie wydłużone ciała) w wielu starożytnych kontekstach występowały zamiennie, bo postrzegano je jako jeden rodzaj zwierząt i nie rozróżniano ich tak, jak my to robimy współcześnie. Tym bardziej takie rozróżnienie mogłoby się
@nilphilus: To już w ogóle jest cudo, dosłownie odwraca swój cykl życiowy.
Pytasz skąd wiem? Otóż to proste - bredzę
źródło: droideka_star-wars_gallery_667596dc508e7
Pobierz