Mateusz był kontraktorem IT. Mężczyzna w pełni swoich sił, jeszcze prz... (@k.....i)

Mateusz był kontraktorem IT. Mężczyzna w pełni swoich sił, jeszcze przed trzydziestką. Długie godziny spędzone na debugowaniu kodu i rozwiązywaniu problemów pozwoliły mu osiągnąć pewien poziom stabilizacji finansowej, ale zawsze czuł, że jest na krawędzi przepaści.

Pracował na B2B, co dla innych było marzeniem, a dla niego było codziennym stresem. Krótkie kontrakty, niepewność jutra, i wiecznie krytykujący scrum masterzy, którzy traktowali go jak maszynę do klepania kodu. Ostatnio świat zwalił mu się na głowę — został zwolniony, gdy jego projekt nagle stracił finansowanie.

W domu też nie miał lekko. Jego żona, Agata, była osobą z charakterem. Miała nadwagę, o której Mateusz nigdy nie wspominał, ale ona sama zawsze miała do niego pretensje o to, że nie jest wystarczająco czuły lub pomocny w ich wspólnym życiu. Zarabiała cztery razy mniej niż on, ale to ona kontrolowała ich wspólne konto. Każda jego prośba o zakup czegoś dla siebie — nawet nowej klawiatury mechanicznej — kończyła się wyzwiskami.

"Ty byś tylko wydawał na swoje pierdoły! Może najpierw zapłacisz za kredyt na ten dom na zadupiu, co? Albo za wesele, które ja musiałam zorganizować, bo ty nic nie umiesz poza komputerem!" — takie teksty słyszał codziennie. Ich dom znajdował się 100 kilometrów od dużego miasta, co oznaczało codzienne dojazdy hybrydowe do biura 3–4 razy w tygodniu.

Mateusz miał ADHD, o czym dowiedział się dopiero w dorosłym życiu. Jego pasja do nowinek technologicznych była jego sposobem na radzenie sobie z rzeczywistością. Uwielbiał czytać o najnowszych trendach w branży, oglądać konferencje, testować nowe frameworki. Niestety, to tylko bardziej irytowało Agatę, która zarzucała mu, że "ucieka od prawdziwego życia".

Zamiast wsparcia, Mateusz słyszał:

"Ty się wziąłbyś za prawdziwą robotę, zamiast siedzieć w tych swoich nerdowskich zabawkach!" — rzucała z naburmuszoną miną, która stała się jej codziennym wyrazem twarzy.

Ich wspólne życie nie polepszało się. Kredyt na dom, kredyt na wesele, wieczne remonty i budowy. Do tego doszło dziecko, które niestety często chorowało. Mateusz nie mógł zapomnieć nocy, gdy z niewyspaniem w oczach usiłował pisać kod, podczas gdy jego synek z wirusem przedszkolnym słaniał się w łóżku, budząc się co godzinę.

Nie mógł liczyć na pomoc Agaty, która wykrzykiwała:

"To twoje dziecko też, zajmij się nim, bo ja jestem zmęczona po pracy!"

Był prawiczkiem, zanim poznał Agatę. To ona była jego pierwszą partnerką, ale szybko zauważył, że ich relacja nie przypominała miłości, o jakiej marzył. Agata głosowała na Konfederację, co Mateusz uważał za problematyczne, ale nie mógł jej tego wytknąć. Sama uważała, że Sławomir Mentzen jest wizjonerem, i każdy, kto się z nią nie zgadzał, to "idiota".

Mateuszowi brakowało siły, by odejść. Był zakredytowany pod korek, leasingował Dacię Duster, którą kupił na prośbę Agaty, choć sam marzył o czymś innym. Każdego dnia wstawał z uczuciem, że życie mu się wymyka.

Niedawno otrzymał propozycję nowego kontraktu, ale scrum master dał mu jasno do zrozumienia, że to "kontrakt na przeczekanie", a on będzie odpowiedzialny za najbardziej żmudne zadania. Mateusz zgodził się tylko dlatego, że potrzebował pieniędzy. Wiedział, że nie ma innych opcji.

Każdego wieczoru, gdy siadał przy swoim laptopie, miał chwilę dla siebie. Przeglądał fora IT, czytał o nowych technologiach i na moment zapominał o swoim życiu. Ale każdego ranka wracała rzeczywistość — wiecznie niezadowolona żona, dziecko wymagające opieki, długi, i praca, która go wyczerpywała.

I tak toczyły się dni Mateusza. Bez nadziei na zmiany, bez perspektyw. Samotność, mimo obecności rodziny, i uczucie, że życie jest jednym wielkim debugowaniem błędów, których rozwiązanie nigdy nie przynosi satysfakcji
#programowanie #programista15k #programista25k #pracbaza #java #pracait #kryzysit #korposwiat
#harlequinydlacrudziarzy