Major. Zwykłą opaskę można ściągnąć, jest wygodniejsza dla zakładnika. Taśma jest mniej wygodna dla zakładnika, jak otworzysz oczy to będziesz miał klej w oku; brwi, rzęsy i włosy Ci się do niej przykleją co jeszcze bardziej boli
#anonimowemirkowyznania Jeżeli wątki lgbt nie są Twoją parą kaloszy, to pomiń ten wpis i nie pisz niepotrzebnych komentarzy. Dziękuję.
W sumie to nie mam pojęcia od czego zacząć. Dla wielu temat może wydawać się oczywisty i idiotyczny, ale anonimowość dodaje trochę odwagi, więc zapytam was o zdanie. Czy według was facet, któremu bliżej do 30 niż 20 i od lat czuje, że jest najprawdopodobniej biseksualny (a już na pewno bardziej w stronę homo niż hetero)powinien postawić pierwsze kroki w kierunku spróbowania bycia szczęśliwy z innym facetem? Jest wiele czynników, przez które nigdy nie odważyłem się na żaden poważniejszy krok niż zwykła znajomość z pojedynczymi osobami, które same są orientacji lgbt. Chyba głównym jest zakotwiczony w głowie ostracyzm społeczny i strach przez brakiem akceptacji ze strony otoczenia + strach o własne zdrowie w przypadku upublicznienia tej części siebie. Czy mając takie obawy jest w ogóle sens próbować? Czy pogodzić się z tym, że najprawdopodobniej do końca swoich dni będę żył pod kloszem? Wiem, że nikt za mnie tej decyzji nie podejmie i koniec końców wszystko zależy tylko i wyłącznie ode mnie, ale jestem bardzo ciekaw waszych opinii, tych krytycznych też.
Myślę że nie masz na co czekać tylko znajdź sobie jakiegoś Mirka i bądźcie szczęśliwi. A jak Ci będzie źle psychicznie to szukaj wsparcia w nim/ u psychologa/ u bliskich przyjaciół.
Tag do obserwowania -> #liczymylockdown
Na niebiesko pokolorowane ostatnie 7 dni.
Plus
źródło: comment_1647339101fdkuTO1XArs6T1wPCeSBar.jpg
Pobierz