XXI wiek. Idziesz na studia, ryjesz, kujesz, uczysz się do upadłego. Zarywasz noce, weekendy. Pracujesz już jako dzieciak w wieku 17 lat żeby dorobić sobie na ubrania, na wakacje, podręczniki czy po prostu "na zachcianki".
Latami #!$%@? w różnych kołchozach nazywanych dumnie "światowymi korporacjami z ambicjami", pniesz się powoli po drabince kariery (choć wcale mi się nie śpieszy z awansowaniem, lubię to co robię) i nagle uświadamiasz sobie, że mimo tego wszystkiego
Latami #!$%@? w różnych kołchozach nazywanych dumnie "światowymi korporacjami z ambicjami", pniesz się powoli po drabince kariery (choć wcale mi się nie śpieszy z awansowaniem, lubię to co robię) i nagle uświadamiasz sobie, że mimo tego wszystkiego
#nbp