Prestiż, wysokie zarobki i praca sprawiająca ogromną satysfakcję. O
lepszą zachętę do wyboru zawodu inżyniera budowlanego chyba trudno.<br /><br />
Od lat najbardziej znanym polskim inżynierem jest... Stefan Karwowski.
Andrzej Kopiczyński, który wcielił się w tę postać w serialu
„Czterdziestolatek”, mimo upływu ponad 30 lat od daty pierwszej emisji
do dziś pytany jest na okrągło o dorobek budowlany swojego bohatera,
czyli Dworzec Centralny, Trasę Łazienkowską i Trasę Toruńską w
Warszawie. Ale bogate portfolio mają nie tylko fikcyjni bohaterowie,
lecz także inżynierowie z krwi i kości. Stanisław Kierbedź w XIX w.
wybudował pierwszy stały most przez Newę w Sankt Petersburgu i pierwszy
stały most przez Wisłę w Warszawie. Rudof Modrzejewski, syn aktorki
Heleny Modrzejewskiej, budował stalowe mosty przez największe rzeki
Ameryki Północnej, a Ernest Malinowski jest twórcą położonej najwyżej na
świecie drogi kolejowej w peruwiańskich Andach. – Lista współczesnych
inżynierów cenionych za granicą jest znacznie dłuższa. Pracują we
wszystkich ważnych ośrodkach naukowych, projektują i budują na
wszystkich kontynentach i są uważani za świetnych fachowców – zapewnia
dr inż. Janusz Rymsza, sekretarz Krajowej Rady Polskiej Izby Inżynierów
Budownictwa. Wynika to z faktu, że wykształceni na rodzimych
politechnikach inżynierowie są perfekcyjnie przygotowani do pracy
zawodowej.
<p>Ale żeby wykonywać ten zawód, oprócz przygotowania merytorycznego
trzeba wykazać się także umiejętnością podejmowania odpowiedzialnych
decyzji, inwencją twórczą i zdolnościami do poszukiwań nowych rozwiązań.
– Zawód inżyniera budownictwa wiąże się też z koniecznością
umiejętności pracy w zespole. Budowle od fazy projektowej poprzez ich
wykonanie, eksploatację aż do rozbiórki wymagają działań dużych
zespołów, wypracowywania i wdrażania rozwiązań będących efektem często
długotrwałych konsultacji i narad – wyjaśnia mgr inż. Piotr Korczak,
zastępca przewodniczącego Pomorskiej Okręgowej Izby Inżynierów
Budownictwa.<br /><br />Żeby marzyć o pracy przy projektowaniu lub budowie,
należy skończyć studia na kierunku budownictwo. Takie możliwości daje
większość państwowych uczelni technicznych w kraju. Kandydaci na
studentów powinni wykazywać się zdolnościami matematycznymi, wyobraźnią
przestrzenną, precyzją myślenia i dobrą pamięcią. Studia na wydziałach
związanych z budownictwem charakteryzują się dość sporym obciążeniem
czasowym. Szczególnie dużo tego czasu pochłaniają zajęcia laboratoryjne.
Niektórych może także przerazić ilość wiedzy, jaką trzeba sobie
przyswoić. – Studia te uczą systematyczności i dokładności. Bumelantowi
trudno byłoby je ukończyć. Ale perspektywa dobrej pracy i zarobków na
wysokim poziomie stanowi dobrą motywację do nauki – mówi mgr inż. Piotr
Korczak. A dla absolwentów wszystkich kierunków związanych z inżynierią
budownictwa pracy nie brakuje i długo nie zabraknie. Z raportu Komisji
Europejskiej zawierającego prognozy unijnego rynku do 2020 r. wynika, że
państwa unijne powinny zwiększyć liczbę absolwentów studiów
technicznych. – W Europie średnio wśród wszystkich absolwentów szkół
wyższych tylko 15% stanowią absolwenci szkół technicznych. W Polsce ten
odsetek jest najniższy wśród krajów europejskich i wynosi zaledwie 5% –
mówi Janusz Rymsza.<br /><br />Odpowiedzialność główną przyczyną stresów<br />Zanim
jednak świeżo upieczony magister inżynier stanie się budowlańcem z
prawdziwego zdarzenia, musi odbyć obowiązkową praktykę. To ona w głównej
mierze decyduje o charakterze jego późniejszej pracy. Pierwsze lata po
ukończeniu studiów to okres intensywnego poznawania realiów
projektowania oraz budowy. – Absolwent uczelni technicznej ma pewne
podstawy teoretyczne, natomiast nie dysponuje praktyką niezbędną do
właściwej oceny zjawisk technicznych związanych z zawodem. Okres stażu
po otrzymaniu dyplomu służy miedzy innymi zdobywaniu umiejętności
prawidłowego czytania projektów technicznych czy ich sporządzania –
wyjaśnia Piotr Korczak. W tym czasie młody inżynier zapoznaje się także z
problemami organizacji budowy, takimi jak logistyka, właściwe
dokumentowanie budowy, procedury odbiorowe. Pełni on wówczas funkcje
asystenckie pod kierunkiem osoby mającej uprawnienia do pełnienia
samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie. – Po upływie okresu
obowiązkowej praktyki należy zdać egzamin na uprawnienia budowlane w
Polskiej Izbie Inżynierów Budownictwa. Egzaminy nie są trudne, o czym
świadczy ich zdawalność kształtująca się na poziomie 85% – mówi Janusz
Rymsza z PIIB. Po zdobyciu tych uprawnień inżynier budownictwa może
samodzielnie pełnić funkcję projektanta, kierownika budowy czy
inspektora nadzoru inwestorskiego. – Od tego momentu ponosi on pełną
odpowiedzialność cywilną, karną i zawodową za skutki swych błędnie
podjętych decyzji. To główna przyczyna większości stresów, jakim
podlegają ci ludzie – wyjaśnia wiceszef Pomorskiej Okręgowej Izby
Inżynierów Budownictwa. Na szczęście uzyskanie dobrego wykształcenia i
terminowanie u dobrych fachowców w znacznym stopniu eliminuje błędy
prowadzące do katastrof budowlanych.<br /><br />– Członkowie Polskiej Izby
Inżynierów Budownictwa są poza tym ubezpieczeni od szkód powstałych
podczas wykonywania samodzielnej funkcji w budownictwie – uspokaja
Janusz Rymsza. Zawód inżyniera budownictwa to pojęcie bardzo szerokie.
Wykonują go osoby mające konkretne specjalizacje, takie jak: budownictwo
ogólne (konstruktorzy), budownictwo drogowe i mostowe, kolejowe, sieci,
instalacje i urządzenia wodociągowo-kanalizacyjne, cieplne,
wentylacyjne i gazowe, sieci, instalacje i urządzenia
elektroenergetyczne, telekomunikacyjne. Są nawet osoby specjalizujące
się w wyburzeniach metodą wybuchową. Zasadniczo większość budowli jest
obiektami wielobranżowymi, dlatego pracują nad nimi całe sztaby
specjalistów. – Żeby wybudować autostradę, należy ją odwodnić, zapewnić
właściwe oświetlenie itd. Podobnie rzecz ma się z budynkami. W każdym
mieszkaniu konieczny jest przecież węzeł sanitarny, wentylacja,
instalacja gazowa, przed budynkami znajdują się drogi dojazdowe i
parkingi, do mieszkań doprowadzony jest prąd i telefon – wylicza Piotr
Korczak.<br /><br />Drzwi do kariery stoją otworem<br />Praca inżynierów
budowlanych jest satysfakcjonująca. No bo któż by nie chciał tak jak
wspomniany wcześniej bohater serialu „Czterdziestolatek” patrzeć z dumą
na obiekty, które są jego „dziećmi”? W Warszawie aż połowa budynków
budowana jest przez absolwentów Wydziału Inżynierii Lądowej Politechniki
Warszawskiej. Duże sukcesy odnoszą także inżynierowie, którzy opuścili
mury Politechniki Gdańskiej. – Nasi absolwenci rzeczywiście robią
karierę w branży. Wśród spektakularnych inwestycji, w których
uczestniczyli w ostatnich latach, warto wymienić most wiszący im. Jana
Pawła II w Gdańsku, apartamentowiec Sea Towers w Gdyni, bazylikę w
Licheniu, Stadion Olimpijski w Atenach czy budowany obecnie na Euro 2012
stadion Baltic Arena w Gdańsku – wylicza dr inż. Maria Przewłócka,
prodziekan ds. kształcenia na Wydziale Inżynierii Lądowej i Środowiska
Politechniki Gdańskiej. Młodzi budowlańcy znad Motławy mieli się jednak
na kim wzorować. Wśród absolwentów tamtejszej Politechniki można bowiem
znaleźć m.in. nazwisko prof. Wacława Zalewskiego, jednego z
najwybitniejszych żyjących konstruktorów na świecie. W Polsce do jego
najbardziej znanych dzieł należą hale sportowo-widowiskowe „Spodek” w
Katowicach, „Olivia” w Gdańsku i nieistniejący już warszawski Super Sam.
Prof. Zalewski jest także autorem projektów Muzeum Sztuk Pięknych w
Caracas, hali widowiskowo-sportowej w Maracaibo czy pawilonu wystawowego
Wenezueli na Expo w Sewilli, który był pierwszym w świecie całkowicie
składanym budynkiem (można go było w dowolnej chwili złożyć i przewieźć w
wybrane miejsce).<br /><br />Perspektywa zrobienia międzynarodowej kariery
sprawia, że chętnych do poznawania tajników budownictwa lądowego nie
brakuje. Co roku na politechnikach o jedno miejsce na wydziałach
kształcących inżynierów budowlanych bije się kilku kandydatów. Dodatkową
motywacją są też na pewno niemałe zarobki, jakie czekają na najlepszych
absolwentów. – Nie wypytuję moich studentów i absolwentów, ile
zarabiają, ale widzę, że są zadowoleni – przyznaje dr Bogumiła
Chmielewska, prodziekan ds. studiów na Wydziale Inżynierii Lądowej
Politechniki Warszawskiej. Z jej opinią zgadza się dr inż. Janusz
Rymsza. – Ci najlepsi w zawodzie – kierownicy budów czy znani
projektanci – zarabiają dobrze, ci mniej pracowici lub mniej zaradni –
zarabiają na tyle dobrze, że zawodu nie zmieniają – wyjaśnia sekretarz
Krajowej Rady Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa. Początkowo stawki
może nie są zawrotne, bo inżynier tuż po studiach może liczyć na ok. 2
tys. złotych na rękę. Po uzyskaniu uprawnień budowlanych na stanowisku
kierownika budowy może zarabiać już nawet 10 tys., a gdy ma duży staż
pracy, nawet dwa razy tyle. Stawki które oferują polskim inżynierom
zagraniczni inwestorzy są podobne. Tyle tylko, że w walucie euro.</p>
Rafał Skórski
<p> </p>
<p> </p>
Pierwszą uczelnią kształcącą inżynierów cywilnych była
utworzona w 1747 r. w Paryżu Ecole Centrale des Ponts et Chaussees
(Centralna Szkoła Mostów i Dróg). Natomiast pierwsze pokolenie
inżynierów na terenie Polski kształciła od połowy XIX w. Szkoła
Politechniczna we Lwowie.<br />Według Józefa
Naronowicza-Narońskiego, autora pierwszego podręcznika fortyfikacji
napisanego w języku polskim w połowie XVII w., „inżynier ma mieć głowę
żelazną, aby do prac i myślenia była trwała, krzyż ołowiany w siedzeniu,
oczy strusie, nogi sarnie, aby nie leniwie około stanowienia fortec
biegał; dlatego też drogo inżynierom płacą, aby im stawało dostatku na
wydatki potrzebne”.<br />Nazwa tytułu zawodowego
„inżynier” pochodzi od łacińskiego słowa „ingenium” oznaczającego
talent, zdolność<br />Uprawnienia budowlane:-
uprawnienia do projektowania – aby je uzyskać, należy odbyć dwuletnią
praktykę w burze projektowym i roczną na budowie,-
uprawnienia do kierowania robotami budowlanymi – aby je uzyskać, należy
ukończyć studia i odbyć dwuletnią (z tytułem magistra inżyniera) lub
trzyletnią (z tytułem inżyniera) praktykę na budowie.
<p><br />Źródło: nowapraca.pl</p>