Kilka lat temu w Brukseli miałem podobną sytuację. Na godzinę przed oficjalną kolacją, łaziliśmy z kumplem po mieście szukając wrażeń. Trafiliśmy na boisko pełne murzynów. Bez zastanowienia wbiliśmy się na nie i zapytaliśmy czy możemy z nimi zagrać. Rozpoczęliśmy grę jak tylko otrząsnęli się z szoku. Wyrazy twarzy tubylców patrzących na to jak dwóch białych gości w garniakach spuszcza łomot tutejszym gwiazdom kosza będę pamiętał do końca życia. Po wszystkim zbiliśmy piątki,
Komentarze (15)
najlepsze
po drugie większość z tych "numerów", to kroki, podwójne odbicie i piłka noszona, to nie koszykówka, tylko jakiś cyrk